ترجمه خصال شيخ صدوق - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٢٨ - ٩ - امير المؤمنين(ع) در يك مجلس باصحاب خود چهار صد در از دانش آموخت كه هر كدام براى دين و دنياى مسلمان صلاحيت دارند

همان را رد كنيد.

٣٢٠- با دشمن خود دست بده و خوشرفتارى كن و اگر چه بد دارد زيرا خدا بدان دستور داده و فرمود (در سوره حم سجده آيه ٣٤) بدان چه نيكتر است بدى را پاسخ ده تا دشمن تو چون دوست صميمى شود بر خورد نكنند بدين روش نيك مگر كسانى كه بردبارند و برخورد نكند بدان مگر صاحبان بخت پيروز، ٣٢١- سخت‌تر مجازاتى كه از دشمن خود كنى اينست كه در باره او خدا را اطاعت كنى و بدستور حق با او رفتار كنى و براى تو كافى است كه ببينى دشمنت خداى عز و جل را گناه ميكند.

٣٢٢- دنيا ميچرخد بهره خود را بآرامى از آن بطلب تا نوبت آن بتو برسد.

٣٢٣- مؤمن بيدار و در انتظار و ترسان است در انتظار فرج دنيوى يا مرگ با سعادت است از بلائى كه مجازات گناه او است ميترسد و برحمت پروردگار خود اميدوار است.

٣٢٤- مؤمن بدون بيم و اميد نيست از گذشته خود ترسان است و از جستجوى آنچه خدا وعده داده غفلت نورزد و از آنچه خدا بدان بيم داده ايمن نيست.

٣٢٥- شما آبادكنندگان زمين هستيد خداى عز و جل شما را در آن جاى داده تا ببيند چه ميكنيد؟ خدا را در آنچه از شما مى‌بيند واپائيد.

٣٢٦- جاده وسيع را برويد مبادا ديگران جاى شما را بگيرند ٣٢٧- هر كس عقل كامل دارد نيك رفتار و دين نگهدار است.

٣٢٨- بدريافت آمرزش پروردگار خود پيشدستى كنيد و بدان بهشتى كه پهناى آن برابر آسمان و زمين است و براى اهل تقوى آماده شده، شما بدان بهشت نميرسيد جز به تقوى.

٣٢٩- هر كس آلوده گناه شد از ياد خدا بيرون رود.