ترجمه خصال شيخ صدوق - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٢٤ - ٩ - امير المؤمنين(ع) در يك مجلس باصحاب خود چهار صد در از دانش آموخت كه هر كدام براى دين و دنياى مسلمان صلاحيت دارند

٢٨١- چون نماز ميخوانى چنان بخوان كه خود قرائت حمد و سوره و تكبير و تسبيح خود را بشنوى ٢٨٢- چون از نماز منصرف شوى بسمت راست توجه كن.

٢٨٣- از دنيا توشه‌اى برگير و بهترين توشه‌اى كه از آن برگيرى تقوى است.

٢٨٤- از بنى اسرائيل كه مسخ شدند دو دسته گم شدند يكى در دريا و يكى در بيابان پس حيوانى را كه بحلالى نشناسيد نخوريد، ٢٨٥- هر كه دردى گرفت و تا سه روز آن را بكسى اظهار نكرد و بخدا ناليد بر خدا شايسته است كه ويرا عافيت بخشد.

٢٨٦- دورترين حالات بنده خدا وقتى است كه شكم خوارگى و زن‌بارگى را وجهه همت خود كند ٢٨٧- مرد نبايد سفرى كند كه ميترسد در آن نماز يا دينش از دست برود.

٢٨٨- چهارند كه گوش بهمه كسى دارند پيغمبر ٦ و بهشت و دوزخ و حور العين چون بنده از نماز خود فارغ شد بر پيغمبر ٦ و خاندانش صلوات فرستد و بهشت را از خدا درخواست كند و از دوزخ بحضرت او پناه برد و از او بخواهد كه حور العين را بوى تزويج كند زيرا هر كه بر محمد ٦ پيغمبر اسلام صلوات فرستد پيغمبر ٦ آن را بشنود و دعاى او بدرگاه خدا بالا رود و هر كه از خدا بهشت را خواهد بهشت بگويد پروردگارا آنچه را بنده‌ات خواسته باو بده و هر كه از دوزخ بخدا پناه برد دوزخ گويد پروردگارا بنده‌ات را از آنچه پناه جسته پناه بده و هر كس حور العين درخواست كند گويند بار خدايا آنچه را بنده‌ات خواسته بده.

٢٨٩- سرود زارى شيطان است از براى بهشت.

٢٩٠- هر كدام شما خواهد كه بخوابد دست راستش را زير گونه راستش نهد و بگويد بسم اللَّه‌