پس از شايستگى و لياقت پدر و مادر محيط پرورش در سعادت‌مندى و آينده كودك اهميت فراوانى دارد بلكه تأثير محيط در خوشبختى و بدبختى، در سعادت و شقاوت انسان از پدر و مادر هم بيش است، فرزند از پدر يكجزء ذره بينى دارد و از مادر جسم كوچك و احساسات ناتوانى دارد ولى دوران مردى و جوانى هر چه باو افزوده مى‌شود از محيط پرورش و زندگانى خود دارد فكر و اراده و نيروى كار و اميال انسان محصول محيط پرورش و مناسب وضع زندگانى او پديدار مى‌شود اگر اوضاع محيط پرورش و زندگانى با استعداد ذاتى و كودكى كه پدر و مادر بكودك بخشيده‌اند موافق باشد بزودى كودك كامياب و خوشبخت مى‌شود و سعادتمند مى‌گردد و شخصيت بزرگى بدست مى‌آورد ولى اگر در محيط پرورش كه عبارت از دبستان و مدرسه و رفيقان و معاشر و وضع بازار و طرز حكومت و جريان امور ادارى است مختل و فاسد و آلوده باشد استعداد سعادتى كه كودك از پدر و مادر هم دريافت كرده بى‌اثر و مقهور ميگردد.

پسر نوح با بدان بنشست‌		خاندان نبوتش گم شد

على ٧ از نطفه پاكى بوجود آمد و از مادرى چون فاطمه متولد گرديد و در دامن پاك و نورانى او دوران شيرخوارگى و طفوليت را گذرانيد سپس در دامن پرورش پيغمبرانه رسول خدا ٦ و سلم افتاد و چنانچه سابقا گفته شد بواسطه قحطى مكه پيغمبر ٦ و سلم او را بخانه خود آورد و بدست خود پرورش داد و اين پرورش ادامه داشت تا پيغمبر ٦ و سلم مبعوث گرديد على ٧ هنگام بعثت ٨- ١٢ ساله بوده در اين صورت كودكى نورس بوده است كه بدامن پيغمبر ٦ و سلم افتاده و زير تربيت خديجه كبرى قرار گرفته.

بگذريم از آنچه در اخبار شيعه وارد شده است كه على ٧ ماده زندگانى و اول غذاى خود را از زبان يا انگشت مبارك پيغمبر ٦ و سلم مكيد ممكن است مخالفين در صحت اين گونه اخبار خرده‌گيرى كنند ولى اين موضوع جاى ترديد نيست كه على ٧ از نخستين دوران كودكى خود زير دست پيغمبر ٦ و سلم بود و هر بام و شام و هنگام و ناهنگام با آن قلب پاك و احساسات تابناك جمال و كمال پيدا و نهان آن حضرت را مشاهده مى‌كرد و اخلاق و آداب بزرگ آن حضرت را كه مركز انبعاث نبوت بود در خود منعكس مى‌كرد.

على ٧ چون قطعه برليان درخشنده و زلال در معدن نبوت محمّدى ٦ و سلم افتاد و همه‌