بدین ترتیب آب بالا آمد،[١] کشتی در میان امواج خروشانی چون کوه، به حرکت درآمد.[٢] خداوند باران شدیدی را فرو فرستاد، که زمین مانند آن را به خود ندیده بود، به زمین نیز فرمان داد تا آبها ازگوشه وکنار آن جوشیدن گیرد،بدین ترتیب باران‌وآب زمین با یکدیگردرآمیخته،طوفان‌مهیبی‌بوجودآوردند،که‌برای‌عبرت حضرت نوح علیه السلام و هلاک کافران مقدّر شده بود.[٣]

طوفان سیل و آب سراسر جهان را فرا گرفت، سرنشینان کشتی نجات یافتند و گنهکاران به هلاکت رسیدند، هنگامی که مجازات الهی در مورد قوم ستمگر نوح علیه السلام به پایان رسید و آن سنگدلان لجوج و تیره بختانِ کوردل، به هلاکت رسیدند. خداوند به زمین فرمان داد تا آب خود را فرو برد و به آسمان نیز دستور داد تا از بارش باران باز ماند. پس از این فرمان، بی‌درنگ آب های زمین فرونشستند‌و‌آسمان از باریدن بازایستاد و کشتی بر سینه کوه جودی،[٤] پهلو گرفت، پس از آنکه کشتی در کنار کوه لنگر انداخت و زمین آب‌ها را فرو برد، خداوند به نوح علیه السلام دستور داد تا از کشتی فرود آید.[٥]

[١] . امام صادق علیه السلام می‌فرماید: ارتفاع آب در زمان طوفان نوح علیه السلام چیزی حدود پانزده ذراع بالاتر از تمامی کوه ها و دشت ها بود. ( بحارالانوار ، ج ١١ ، ص ٣٢٣ ).

[٢] . اقتباس از سوره هود/ ٤٢.

[٣] . اقتباس از سوره قمر/ ١٠-١٤.

[٤] . در اینکه کوه جودی کجا است؟ میان مفسران اختلاف است:

بسیاری از مفسران آن را کوهی در نزدیکی موصل و بعضی در حدود شام و یا نزدیک آمد و یا در شمال عراق دانسته‌اند. (تفسیر نمونه ، ج ٩ ، ص ١١١).

[٥] . سوره هود/ ٤٤-٤٨، در روایات آمده است، که شش ماه تمام (از آغاز ماه رجب تا پایان ماه ذی‌الحجّه یا از دهم ماه رجب تا روز عاشورا) این کشتی سرگردان بود و نقاط مختلفی و حتی سرزمین مکّه و اطراف خانه کعبه سیر کرد، سرانجام فرمان پایان مجازات و بازگشت زمین به حالت عادی صادر شد. (تفسیر نمونه ، ج ٩ ، ص ١٠٩ ؛ تفسیر قرطبی ، ج ٥ ، ص ٣٢٦٩ ؛ مجمع البیان ، ج ٥ ، ص ١٦٤).