اتفاق افتاد، غزوه بدر است[١]، که خداوند در آیات متعدّدی درقرآن به‌آن اشاره‌کرده است.[٢]واین نخستین جنگ بزرگ مسلمانان با کفار قریش بود و خود پیامبر (ص) شخصاً فرماندهی جنگ را به عهده داشت.

طبق آنچه تاریخ‌نویسان و محدّثات و مفسّران آورده‌اند، غزوه بدر از اینجا آغاز شد، که ابوسفیان، بزرگ مکّه در رأس یک کاروان نسبتاً مهم تجارتی که از چهل نفر با پنجاه هزار دینار مال‌التّجاره تشکیل می‌شد، از شام به سوی مدینه باز می‌گشت.

پیامبر (ص) به یاران خود دستور داد: آماده حرکت شوند و به طرف این کاروان بزرگ که قسمت مهمّی از سرمایه دشمن را با خود حمل می‌کرد بشتابند و با مصادره کردن این سرمایه، ضربه سختی بر قدرت اقتصادی و در نتیجه بر قدرت نظامی دشمن وارد کنند. پیامبر (ص) و یارانش حق داشتند دست به چنین حمله‌ای بزنند، زیرا:

اوّلاً: با هجرت مسلمانان از مکّه به مدینه بسیاری از اموالشان به دست مکّیان

[١] . «بدر» منطقه وسیعی است که در ١٦٠ کیلومتری جنوب غربی مدینه، بین مدینه و مکّه قرار گرفته، شخصی به نام « بدر » در آن‌جا چاه آبی داشت و همواره کاروان‌ها در آنجا توقّف می‌کردند و از آب‌های آن چاه بهره‌مند می شدند، از این‌رو که صاحب آن چاه، به نام « بدر» بود، آن منطقه را بدر می گفتند. این منطقه در حال حاضر شهری آباد است. تا پیش از آن که بزرگراه هجرت ساخته شود، راه عبور مکه به مدینه و بالعکس از بدر می‌گذشت، اما در حال حاضر مسافران از آنجا عبور نمی‌کنند، قبرستان شهدای بدر در این منطقه وجود دارد و توسط علاقمندان زیارت می‌شوند.

[٢] . سوره‌های انفاق/ ١-١٩، ٣٦-٥١، ٦٧ – ٧١ ؛ آل عمران/ ١٢، ١٣ – ١٢٣ – ١٢٧ ؛ نساء/ ٧٧، ٧٨ ؛ حج/ ١٢٤-١٢٧ ؛ سیره النّی ، ج ٢ ، ص ٢٧١ به بعد.