گردانید.[١] او رسماً رسالت خود را در میان مردم اعلام کرد و آنها را به پیروی خود فرا خواند و تلاش کرد تا از انحراف یهودیان جلوگیری کند و آنها را از گمراهی باز دارد و حلال و حرام مورد اختلاف آنها را برایشان بیان کند و برخی از چیزهایی که بر آنها حرام گشته بود برایشان حلال گرداند.[٢]

جمعیّت یهود قبل از آمدن عیسی علیه السلام طبق پیشگویی و بشارت موسی علیه السلام منتظر ظهور مسیح بودند، امّا هنگامی که ظهور کرد و منافع جمعی از افراد ستمگر و منحرف بنی‌اسرائیل به خطر افتاد، تنها جمعیّتی محدود، گرد او را گرفتند و افرادی که احتمال می‌دادند، اجابت دعوت مسیح علیه السلام و پیروی از احکام خدا موقعیّت و مقام آنها را به خطر اندازد، از پذیرفتن قوانین الهی سرپیچی کردند.

عیسی علیه السلام پس از دعوت مستدّل و کافی، دریافت که جمعی از بنی‌اسرائیل اصرار در مخالفت و گناه دارند و از هرگونه انحراف و کج روی دست بردار نخواهند بود. میان قوم خود بپا خواست و گفت: چه کسانی مرا در راه خدا یاری می‌کنند؟

تنها عدّه کمی به این دعوت پاسخ مثبت دادند، این عدّه افرادی پاک بودند که خداوند از آنها به عنوان حوّاریون،[٣] نام برده است. حواریّون آمادگی خود را

[١] .سوره‌های آل عمران/ ٤٨ ؛ مائده/ ٤٦ . طبق روایتی در پنجاه و یکمین سال از دوران حکومت «ایسخ بن اشکان» عیسی بن مریمO به پیامبری مبعوث گردید، او به بیت المقدّس آمده و تا سن سی و دو سالگی بنی‌اسرائیل را به خدا پرستی دعوت کرد (کمال الدین ، ص ٢٢٤).

[٢] . اقتباس از سوره‌های زخرف/ ٤٣، ٤٦ ؛ نساء/ ١٦٠، ١٦١.

[٣] . «حواریّون جمع «حواری» از ماده «حور» به معنی شستن و سفید کردن است، امّا در اینکه چرا شاگردان مسیح علیه السلام را به این نام می‌خوانند، احتمالات متعددی بیان شده ولی آنچه نزدیکتر به ذهن می‌رسد این است: که آنها علاوه بر اینکه قلبی پاک و روحی با صفا داشتند، در پاکیزه ساختن و روشن نمودن افکار دیگران و شستشوی مردم از آلودگی و گناه، کوشش فراوانی داشتند. (تفسیر نمونه ، ج ٢ ، ص ٤٢٦ ؛ حیوه القلوب ،ج ١ ،ص ٤١٠).

طبق قول مشهور حواریّون دوازده نفر بودند و حضرت عیسی علیه السلام در زمان حیات خویش آنان را برای تبلیغ رسالت خود به گوشه و کنار اعزام می‌نمود.