احسن القصص - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١٦٣

(١٢)

روايت دوازدهم

قصه ذوالقرنین و قوم یأجوج و مأجوج

شناسنامه ذوالقرنين

نام ذُوالْقَرْنَیْن، دوبار در قرآن آمده[١]،و شرح حالش درسوره کهف در ضمن شانزده آیه بیان شده است.[٢]

پیرامون ذوالقرنین چندبحث وجود دارد که باید مورد بررسی قرار گیرد:

اول‌اینکه؛ چرا ذوالقرنین به این نام نامیده شده است؛ اقوال مختلفی بیان شده که عبارتند از:[٣]

١. چون او دو قرن زندگی و حکومت کرد و در زمان او دو نسل از انسان ها منقرض گشتند.

٢. چون تاجی بر سر داشت که دارای دو شاخ بود.

٣. چون بر شرق و غرب عالم سفر کرد.

٤. چون دو طرف سر او برآمدگی مخصوصی بود.

٥. چون دو گیسوی بافته شده داشت.

٦. چون خداوند نور و ظلمت را مسخّر او گردانیده بود، هنگامی که حرکت می‌کرد، نوری مقابلش را روشن می‌نمود و تاریکی یا سایه ای نیز در پشت او امتداد می‌یافت.

[١]. سوره کهف/ ٨٣ و ٨٦.

[٢]. همان/ ٨٣-٩٨.

[٣]. تفسیر نمونه ، ج ١٢ ، ص ٥٤٤ ؛ حیوه القلوب ، ج١ ، ص ١٥٧.