امّا قوم ثقیف آن‌گونه که پیامبر (ص) از آنها خواسته بود عمل نکرده، بلکه افراد جاهل و نادان و کودکان خویش را وادار کردند، تا با دشنام و داد و فریاد به دنبال وی افتادند و او را سنگ باران کردند، در نتیجه پاهای رسول خداm و چند جای سر زید بن حارثه که وی را حمایت می‌کرد، مجروح شد و ... پيامبرm سرانجام با ناامیدی از حمایت قبیله سقیف، راه مکّه را در پیش گرفت و ...[١]

معراج رسول خداm

یکی از حوادثی که در قرآن بیان شده،[٢] واقعۀ معراج و رفتن رسول خداm به آسمان‌ها است. دربارۀ زمان و مکان عروج پیامبر (ص) و این سفر عظیم آسمانی میان مفسّران و مورّخان اختلاف نظر است.[٣]

ولی آيت الله سبحانی می‌فرماید: ما تصوّر می‌کنیم ، معراجی که درآن‌ نمازهای ‌یومیّه واجب‌شده ‌است، قطعاً پس از مرگ ابوطالب علیه السلام که در سال دهم بعثت بود، اتّفاق افتاده است و دلیلش این است: از مسلّمات حدیث و تاریخ این است که در شب معراج، خدا دستور داده است، امّت پیامبر (ص) هر شبانه روز در پنج وعده نماز بخوانند و نیز از لابلای تاریخ استفاده می‌شود که تا لحظه مرگ ابوطالب علیه السلام ، نماز واجب نشده بود، زیرا در لحظات مرگ وی، سران قریش به حضور وی می‌آمدند و از او خواستند که کار آنها را با برادرزاده‌اش، یکسره کند و او را از کردار خود بازدارد و در برابر آن هرچه می‌خواهد بگیرد.

[١] . رک: سیره النّبی،ج ٢ ،ص ٢٨ به بعد ؛ اُسد الغابه ، ج ٣ ، ص ٣٨٩ ؛ طبقات ،ج ١ ،ص ٢١٢.

[٢] . سوره اسراء/١ ؛ نجم/١٣-١٨.

[٣] . در روایات، چند تاریخ بیان شده که عبارتند از: «شب هفدهم ماه رمضان، هیجده ماه پیش از هجرت ؛ شب هفدهم ربیع الاول، یک سال پیش از بعثت ؛ سال دهم بعثت ؛ سال دوازدهم بعثت» .

و چند مکان نیز بیان شده که عبارتند از «شعب ابی‌طالب ؛ خانه اُمّ هانی خواهر علی علیه السلام ؛ مسجدالحرام». (بحارالانوار ، ج ١٨، ص ٣٧٩ به بعد و ج ٦٠ ، ص ٧٧ ؛ طبقات ، ج ١ ، ص ٢١٣ ؛ فروغ ابدیت ،ج ١ ،ص ٣٨٤).