این دو پیامبر به خوبی می‌دانستند، که خداوند چه نعمت‌هایی را به آنان ارزانی داشته است، لذا عرضه داشتند: «حمد و سپاس خدایی را! که ما را بر بسیاری از بندگان مؤمن خود، که از علم و دانش، چون ما برخوردار نیستند، برتری و فضیلت داد».

هنگامی که داوود علیه السلام از دنیا رفت،سلیمان علیه السلام از میان فرزندانش وارث پیامبری و سلطنت او گشت،[١]

زمانی که او به پادشاهی رسید، سران ودانشمندان مملکت خویش را فرا خواند و با اعتراف به توجّهات و عنایات الهی، نعمت هایی را که خداوند بر او ارزانی داشته بود، یادآور شد و گفت: خداوند مرا مشمول عنایت خویش قرار داد و علاوه بر پادشاهی و نبوّتی که به من عطا کرد، فهمیدن زبان حیوانات و پرندگان را نیز به من آموخت، به گونه‌ای که هرگاه با یکدیگر سخن گویند آن را می‌دانم، این نعمت‌های فراوان از فضل و احسان الهی است که مشخّص بوده و بر کسی پوشیده نیست.[٢]

آزمایش سخت حضرت سلیمان علیه السلام

حضرت سلیمان علیه السلام آرزو داشت، فرزندان برومندشجاعی نصیبش شود، که در اداره کشور و مخصوصاً جهاد با دشمن به او کمک کنند، او دارای همسران متعدّد بود.

[١] . رک: کافی ،ج ١، ص ٢٧٨ ؛وسایل الشیعه ، ج ١٩،ص ٢٠٩ ؛ تفسیر نورالثقلین ، ج ٤ ، ص ٧٥.

[٢] . اقتباس از سوره نمل/ ١٥، ١٦.