دعای رومیان مستجاب گردید وآنها صاحب فرزندان بسیاری شدند، تا حدّی که از عهده نگهداری و تغذیه کودکانشان برنمی‌آمدند، دشواری اداره زندگی باعث گشت، رومیان از ذالکفل علیه السلام بخواهند تا خداوند آنها را به زندگی طبیعی‌شان باز گرداند.

به همین خاطر است که گفته می‌شود نژاد انسان ها رومی می‌باشند، چرا که نسل آنها بسیار گسترش یافته بود و بدین جهت آنها را رومی می‌نامند، چون به جدشان «روم بن عیص بن ابراهیم» منسوب هستند.

منقول است که:

«بشر بن ایّوب» یا همان «ذالکفل علیه السلام » در شام می‌زیست، سرانجام در سن نود و پنج سالگی در همان شام دیده از جهان فرو بست.[١]

[١] . العرائس ، ص ٩٥.

ولی برخی گویند در هفتاد و پنج سالگی فوت کرد و بین شهر کوفه و حلّه دفن شد. (روضه الصّفا، ص ٣٢٣ ؛ لغت نامه دهخدا ، شماره مسلسل ٨ ، ص ١٢٦).

و هم اکنون در ٣٥ کیلومتری شمال شرق کوفه و در مسیر بزرگراه نجف-بغداد ، شهر کوچکی بنام کِفل واقع شده که آرامگاهی با گنبدی مخروطی و کنگره‌دار، در آنجا قرار دارد و منسوب است به قبر حضرت ذالکفل علیه السلام و این شهر نام خود را از قبر آن پیامبر گرفته است.

ساختمان آرامگاه از دوران مغول است، در قسمتی از آرامگاه، مسجدی کهن با گلدسته‌ای برافراشته از همان دوران وجود دارد، در گوشه و کنار این آرامگاه، قبور بسیاری از بزرگان یهود دیده می‌شود. زیرا که این پیامبر نزد قوم بهود از مقام والایی برخوردار بوده است.

در مدخل جنوبی شهر کِفل و در میان نخلستان ها، آرامگاه رُشید هَجَری، یکی از یاران و شاگردان باوفای امیرالمؤمنین علی علیه السلام قرار دارد که در دوران معاویه به جرم پایداری در دوستی و محبّت به امیرالمؤمنین علیه السلام به دستور او به شهادت رسید.