ای پیامبر آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است، به طور کامل به مردم ابلاغ کن، و اگر ابلاغ نکنی، رسالت خود را تکمیل نکرده‌ای و خداوند تو را از شرّ مردم حفظ می‌کند.[١]

روز پنج شنبه سال دهم هجرت بود[٢] و درست هشت روز بعد از عید قربان می‌گذشت، ناگهان دستور توقّف از طرف پیامبر (ص) به همراهان داده شد، کسانی که جلو کاروان بودند، از حرکت باز ایستادند و آنها که دنبال کاروان بودند به آنها پیوستند.

وقت ظهر هوا به شدّت گرم بود، مردم قسمتی از عبای خود را بر سر، و قسمتی را زیرپا می‌افکندند.برای پیامبر (ص) سايباني ، به وسيله چادري كه روي درخت افكنده بودند ، درست كردند و پيامبر mنماز ظهر را با جماعت خواند.

سپس درحالیکه جمعیّت گرد اوحلقه زده بودند[٣]، برروی نقطۀ بلندی که از جهاز شتر ترتیب داده بودند، قرار گرفت و نخست حمد و سپاس پروردگار به جا آورد، سپس مردم را مخاطب ساخت و چنین فرمود: من به همین زودی دعوت خدا را اجابت کرده و از میان شما می‌روم، من مسئولم و شما هم مسئولید ... اکنون بنگرید با این دو چیز گرانمایه و گرانقدرم که در میان شما به یادگار می‌گذارم

[١]٢.سوره مائده/ ٦٧ .

در کتاب‌های اهل سنت روایات زیادی دیده می‌شود كه با صراحت می‌گوید: آیه فوق درباره علی علیه السلام نازل شده است (رک: اسباب النّزول ، ص ١٥٠ ؛ تفسیر کبیر رازی ، ج ٣ ، ص ٦٣٦ ؛ فصول المهمّه ، ص ٢٧ ؛ در المنثور ، ج ٢ ، ص ٢٩٨ ؛ فتح القدیر ، ج ٣ ، ص ٥٧ ؛ روح المعانی ، ج ٦ ، ص ١٧٢ ؛ ینابیع الموده ، ص ١٢٠ ؛ عمده القاری ، ج ٨ ، ص ٥٨٤ ؛ تفسیر المنار ،ج ٦ ،ص ٤٦٣ و ...).

[٢] . هيجده ذی الحجّه.

[٣] . تعداد همراهان پیامبر (ص) را بعضی ٩٠ هزار و بعضی ١١٤ هزار و بعضی ١٣٠ هزار و بعضی ١٢٤ هزار نفر نوشته‌اند. (دائره المعارف ، ج ٣ ، ص ٥٤٢ ؛ الغدیر ، ج ١ ، ص ٩ ؛ تفسیر نمونه ،ج ٥ ، ص ٨).