این امّت بوده و پس از رحلت آن حضرت حقّ ندارند با آنان ازدواج نمایند و به شخص پیامبر (ص) دستور می‌دهد که مراقب زنان و خانواده خود باشد و آنان را به انجام فرایض دینی و اهمیّت بیشتر در این باره مأمور سازد و ...[١]

معروف و مشهور این است که آن حضرت مجموعاً با یازده نفر از زنان ازدواج نمود،[٢] که به ترتیب عبارتند از:

١. حضرت خدیجهO دختر خویلد که شرح حال آن گذشت.

٢. سَوْدَه دختر زَمْعَه بن قَیْس. (متوفای سال ٥٠ یا ٥٤ هـ.ق)

٣. عایشه دختر ابوبکر. (متوفای سال ٥٧ یا ٥٨)

٤. حَفْصَه دختر عُمر بن خطّاب. (متوفای سال ٤٥)

٥. زَیْنَب دختر خُزَیْمَه بن حارث. (متوفای سال ٤)

٦. اُمّ حَبیبه دختر ابوسفیان. (متوفای سال ٤٢ یا ٤٤)

٧. اُمّ سَلَمه دختر اَبُو اُمّیَّه مَخْزُومی. (متوفای سال ٦١)

٨. زَیْنب دختر جَحْش. (متوفای سال ٢٠)

٩. جُوَیْریَّه دختر حارث بن اَبی ضرار. (متوفای سال ٥٠ یا ٥٦)

١٠. شَفیّه دختر حُیَیّ بن اَخْطَب. (متوفای سال ٥٠)

١١. میمونه دختر حارث بن حَزْن. (متوفای سال ٥١)

از این یازده زن، دو نفر «خدیجه و زینب دختر خُزَیْمَه» در حیات رسول خداm و نُه نفر دیگر پس از وفات ایشان، فوت کرده‌اند.

شش نفر از اینان (خدیجه، سَوْده، عایشه، حَفْصَه، اُمّ حَبیبه و اُمّ سَلَمَه) از قریش بودند و پنج نفر از غیر قریش.[٣]

[١] . اقتباس از سوره‌های احزاب/ ٥٠-٥٩ ؛ تحریم/ ١-٣ ؛ بحارالانوار ، ج ٢٢ ، ص ١٩١.

[٢] . رک: تاریخ پیامبر اسلام ، ص ٦٥ به بعد ؛ بحارالانوار ، ج ٢٢ ، ص ١٧٠ به بعد ؛ جواهرالکلام ، ج ٢٩ ، ص ١١٩ به بعد؛ ریاحین الشریعه ، ج ٢ ، ص ٢٨٣ به بعد.

[٣] . بعضی گویند رسول خداm با پانزده نفر از زنان ازدواج کرد، یعنی به آن یازده نفر، چهار نفر دیگر افزودند به این ترتیب: «ماریۀ قبطیّه، ریحانه دختر زیدبن عمرو، اسماء دختر نعمان کندی و قُتیله دختر قیس».

که ماریه قبطیّه فرزندی به نام ابراهیم در سال هشت هجرت در مدینه به دنیا آورد و سال دهم (در شانزده یا هیجده یا بیست و دو ماهگی) فوت کرد و در قبرستان بقیع دفن گردید. (بحارالانوار ،ج ٢٢ ، ص ١٥٣ ؛ مناقب آل ابی طالب، ج ٣، ص ٢٣٤ ؛ ریاحین الشّریعه ، ج ٢ ، ص ٣٤٢).