[٢] . حیوه القلوب ، ج ١ ، ص ٩٩. اخبار و احادیث نشانگر آن است كه نوح نبی علیه السلام پس از دفن استخوان‌های حضرت آدم علیه السلام در نجف اشرف ، در همین محل برای خود نیز مقبره‌ای فراهم ساخت، و آن هنگام که وفات یافت، توسط فرزندانش در آن مدفون شد.

آن حضرت همچنین قبری برای امام علی علیه السلام پیش‌بینی و آماده کرد و چون امام علیه السلام در سال ٤٠ ق به شهادت رسید ، مطابق وصیتش در همان قبری که نوح نبی علیه السلام برای آن حضرت حفر کرده بود، پنهانی مدفون گردید.

لذا در خبر آمده است که امام علی علیه السلام به حسنین علیه السلام وصیّت فرمود که «چون بمیرم، مرا غسل دهید و عقب جنازه را بردارید و با جلوي جنازه کار مدارید که ملائکه آن را می‌برند و هرجا که جلوي جنازه به زمین آمد، عقب آن را بر زمین گذارید و به جانب قبله کلنگی بزنید و آن‌گاه كه چنین کرديد، قبری ظاهر می‌شود که پدرم نوح نبی علیه السلام برای من نزد سینۀ خود، ساخته است».

پس چنان کردند و لوحی یافتند که به خط و زبان سریانی دو سطر بر آن مکتوب بود که ترجمه آن بدین گونه است: بسم الله الرحمن الرحیم؛ این قبری است که نوح پیغمبر ساخته است برای علی وصیّ محمّد ، پس از طوفان ، به هفتصد سال. (بحارالانوار، ج ٨٢، ص ٦٦ و ج ١٠٠، ص ٢٥٨).