احسن القصص - مُهری، محمد جواد - الصفحة ٥٥
فریفته، به فساد و تباهی بکشانم و بیشتر آنها را از شکرگزاری تو منصرف سازم ».
ولی خداوند او را نکوهش کرد و فرمود: «ای نکوهیده و طرد شدۀ از رحمت من، از بهشت بیرون رو، سوگند میخورم که جهنّم را از تو و همۀ پیروانت، از فرزندان آدم علیه السلام آکنده خواهم ساخت».[١]
پنجم: سکونت آدم و حوّا علیه السلام در بهشت
پس از برگزیدگی آدم علیه السلام و مسجود فرشتگان قرارگرفتن، به وی و همسرش حوا از جانب خداوند دستور رسید که در بهشت مسکن گزینند و به نعمت های خدایی متنعّم گردند، ولی از یک درخت ممنوعه تناول نکنند و نزدیک آن نگردند، چنانکه میفرماید: «گفتیم به آدم علیه السلام و همسرش در بهشت مسکن اختیار بنمایید و از نعمتهای آن فراوان بخورید، ولی نزدیک این درخت برای خوردن نشوید، زیرا از ستمکاران (به خویشتن) خواهید گردید».[٢]
ولی شیطان به سراغ آنان آمد و آنها را وسوسه کرد، تا لباس های تقوا را که باعث کرامتشان شده بود، از تنشان خارج سازد. به آن ها گفت:
«پروردگارتان شما را از این درخت نهی نکرده، مگر به خاطر اینکه ( اگر از آن بخورید ) فرشته خواهید شد، یا جاودانه در بهشت خواهید ماند و برای آنها سوگند یاد کرد که من خیرخواه شما هستم».
به این ترتیب آن ها را با فریبکاری،از مقامشان فرود آورد، هنگامی که آن ها فریب شیطان خورده واز آن درخت تناول کردند، لباسهای کرامت و احترام از اندامشان فرو ریخت.
[١] . سورههای اعراف/ ١٣-١٨ ؛ اسراء/ ٦١-٦٥.
[٢] . سورههای بقره/٣٥ ؛ اعراف/ ١٩.