آنها مسجد را ساختند و پس از پیروزی مسلمانان در جنگ تبوک و بازگشت پیامبر (ص) به مدینه، همان منافقان نزد رسول خداm آمدند و آن حضرت را برای افتتاح مسجد، دعوت نمودند.

در این هنگام، پیک وحی خدا نازل شد و آيات (١٠٧ تا ١١٠) سورۀ توبه را آورد و پرده از اسرار کار آنها برداشت.

به دنبال آن پیامبر (ص) دستور داد: مسجد مزبور را آتش زنند و بقایای آن را ویران کنند و جای آن را محلّ ریختن زباله‌های شهر سازند.[١]

جنگ تَبوک[٢]

نفوذ سریع اسلام درجزیره عربستان،سبب شد که آوازۀ پیامبر (ص) در تمام کشورهای اطراف بپیچد. با اینکه تا آن روز برای حجاز اهمّیتی قائل نبودند، طلوع اسلام و قدرت سپاه پیامبر (ص) که حجاز را در زیر یک پرچم بسیج کرده بود، آنها را از آینده کار خود بیمناک ساخت.

روم شرقی[٣]، که هم مرز با حجاز بود فکر می‌کرد، ممکن است یکی از نخستین قربانیان پیشرفت سریع اسلامی باشد، لذا سپاهی در حدود چهل هزار نفر

[١] . رک: تفسیر مجمع البیان ،ج ٥ ،ص ٧٢ ؛ تفسیر نمونه ،ج ٨ ،ص ١٣٤.

[٢] . تبوک قلعه محکم و بلندی بود، که در نوار مرزی حجاز و شام (سوریه) قرار داشت.

[٣] . سوریه آن روز از مستعمرات روم شرقی که مرکز آن قسطنطنیه بود به شمار می‌رفت، مرزنشینان شام، همگی پیرو آیین حضرت مسیح علیه السلام و رؤسای بخش‌ها، همگی دست نشاندۀ فرمانروای شام بودند، که خود او مستقیماً از امپراطور روم الهام می‌گرفت. (فروغ ابدیت ج ٢ ص ٣٨٥).