و کلمه «احکمت» از احکام است و اِحکام در مقابل تفصیل قرار دارد و تفصیل عبارت از این است که کتاب را فصل فصل و قطعه قطعه کنند، در نتیجه اِحکام قرآن یعنی این کتاب به نحوی است که اجزایش از یکدیگر متمایز نیست، چون تمام اجزاء قرآن به یک حقیقت واحد برمی‌گردد که آن حقیقت جزء و فصل ندارد.»[١]

این مفسر گرانقدر به نکته‌ای دیگر نیز اشاره می‌کند: «در تمام آیاتی که می‌گوید قرآن در ماه رمضان و یا در شبی از شبهای آن نازل شده تعبیر «انزال» آمده که دلالت بر نزول یک پارچه قرآن دارد و در هیچ یک از این آیات، تعبیر «تنزیل» نیامده است».[٢]

سوم: عدد سُوَر و آیات قرآنی

قرآن با صد و چهارده سوره از روز نخست به همین صورت فعلی، نه کم و نه زیاد، نازل شده و از طریق پیامبر (ص) با نقل صحابه و تابعین به دست ما رسیده است.

این عدد متواتر است، زیاده بر این فاقد اعتبار و کمتر از این فاقد دلیل است.

عددصحیح آیات قرآن،طبق روایت کوفیّین‌که صحیح‌ترین و قطعی‌ترین روایات است، ٦٢٣٦ آیه استکه از مولی‌امیرالمؤمنین علیه السلام روایت شده است و اکنون عدد آیات، در مصحف شریف، همین رقم است.

این شمارش مبنی بر آن است که «بسم الله الرّحمن الرّحیم» در سوره حمد،

[١] . تفسیرالمیزان، ج٢، ص ١٦.

[٢] . همان مدرک، ج ٢، ص ٢٠.