احسن القصص - مُهری، محمد جواد - الصفحة ٤٣٥
وقتی او را در جریان امر قرار دادند، وی ردای خویش را گسترد، آنگاه سنگ را گرفت و در میان آن گذاشت و سپس گفت: بزرگ هر طایفهای یک گوشه ردا (جامعه را بگیرد و بلند کنند، تا به محاذی جای گذاری حجر رسیدند، حضرت با دست مبارک خود، حجر را برگرفت و در جای خود قرار داد و با این کار حکیمانه، مشکلی که نزدیک بود به فتنهای بزرگ تبدیل شود به پایان رسید.[١]
آوردن حضرت علی علیه السلام به منزل خود
پیش از بعثت پیامبر (ص)، قحطی و خشکسالی عجیبی در مکّه پدید آمد ابوطالب علیه السلام ، عموی پیامبر (ص) که عائله زیادی داشت و بزرگ قریش بود، وضع درآمد او با هزینه او چندان متوازن نبود و نسبت به برادر خود عبّاس چندان ثروتی نداشت.
وضع زندگی ابوطالب علیه السلام در چنین سال قحطی، پیامبر (ص) را بر آن داشت تا با عموی دیگرخودعبّاس مذاکره نموده و قرارگذارندکه برای گشایش کار ابوطالب علیه السلام برخی از فرزندان وی را به خانه ببرند تا از این راه به هزینه زندگی او کمک کنند و در نتیجه حضرت علی علیه السلام را پیامبر (ص) و جعفر را، عبّاس به خانه خود برد.[٢]
[١] . تاریخ پیامبر اسلام ، ص ٧٣ ؛ تاریخ یعقوبی ،ج ١ ،ص ٣٧٣ ؛سیره النّبی ،ج ١ ، ص ٢٠٩ به بعد.
[٢] . سیره ابن هشام، ج ١، ص ٢٣٦؛ سیره النّبی ، ج ١، ص ٢٦٤؛ شرح نهج البلاغه ،ج ٣ ،ص ٢٥١؛ تاریخ الاُمم والملوک ،ج ٢،ص ٥٧ ؛ فروغ ابدیت ،ج ١،ص ٢٤١.