آن حضرت دارای همسران متعدّد بود و اوّلین و برترین ‌آنها حضرت خدیجهO بود که بنابر مشهور از او دارای شش فرزند گردید،[٢] فرزندان پیامبر همه در عصر خودش از دنیا رفتند، جز حضرت زهراO که یگانه یادگار پیامبر (ص) بود.

الف ) از ولادت تا بعثت

دوران ولادت و شیرخوارگی

عبدالله علیه السلام پدر رسول خداm با آمنه دختر وَهَب، که از شرافتمندترین خانواده‌های قریش بود، ازدواج کرد و بنابر قول مشهور نور وجود آن حضرت، در ایّام تشریق (یازده، دوازده و سیزده از ماه حجّ) در رحم پاک آمنه قرار گرفت.[٣]

طولی نکشید که عبدالله علیه السلام برای تجارت با کاروان قریش رهسپار شام شد و در بازگشتش از شام در اثر بیماری، در مدینه در میان «بنی النَّجار» توقّف کرد،

[١] . رک: اصول کافی ،ج ١،ص ٤٣٩ ؛ مروّج الذهب ، ج ٢،ص ٢٨٠؛ فروغ ابدیت ،ج ١ ،ص ١٥١؛ بحارالانوار ،ج ١٥،ص ٢٥٠.

[٢] . دو پسر بنام‌های قاسم و عبدالله (که به آنها طاهر و طیّب) می‌گفتند و چهار تای آنها دختر بودند به نام‌های (رقیه، ام کلثوم، زینب، فاطمه).

[٣] . اصول کافی ، ج ١ ،ص ٤٣٩. ولی این مطلب با آن‌چه میان عموم مورّخان مشهور است، که میلاد آن حضرت در ماه «ربیع الاول» بوده است، سازگار نیست، زیرا در این صورت باید دوران حمل آمنه را، سه ماه و یا یک سال و سه ماه بدانیم و این خود از موازین عادی بیرون است و کسی هم آن را از خصائص پیامبر (ص) نشمرده است.

آیت الله سبحانی می‌فرماید: ما تصوّر می‌کنیم راه حل مشکل این است که: اعراب، در دو موقع «حجّ» می‌کردند، یکی ذی الحجّه و دیگر ماه رجب، و تمام اعمال حجّ را در همین دو موقع انجام می‌دادند، در این صورت ممکن است مقصود از اینکه: «آمنه»، در ماه حجّ یا در ایّام تشریق، حاملِ نور رسول خداm شده، همان ماه رجب باشد و اگر تولّد آن حضرت را در هفده ربیع الاول بدانیم، در این صورت مدّتِ حمل، هشت ماه و اندی خواهد بود. (فروع ابدیت، ج ١ ، ص ١٥٥).