وی پنج هزار و پانصد و هشتاد و پنج سال بعد از هبوط آدم علیه السلام و پانصد (یا پانصد و هفتاد ؛ یا ششصد) سال، قبل از ولادت پیامبر اسلامm در سرزمین کوفه در کنار رود فرات به دنیا آمد.[١]

ولادت او به طور معجزه به اذن خدا، بدون پدر رخ داد، مادرش حضرت مریمO دختران عمران علیه السلام از زنان با فضیلتی است، که نام مبارکش در دوازده سوره قرآن و در سی و چهار آیه به صراحت ذکر شده، و ما شرح حال او را در احوالات حضرت زکریّا علیه السلام بیان کردیم.

وی در سی سالگی در بیت‌المقدّس به پیامبری مبعوث شد و دارای شریعت مستقل و کتابی به نام «انجیل» بود و پیوسته بنی‌اسرائیل را به سوی خدای یکتا دعوت می‌نمود و بر اثر شرایط خاص زندگی ناگزیر بود، مجرّد زندگی کند، او دارای دوازده نفر یار مخصوص به نام «حواریّون» بود، که همواره او را یاری می‌کردند و به پیراوان او نصاری گویند.[٢]

عیسی علیه السلام سرانجام پس از سی وسه سال زندگانی، یهودیان تصمیم به قتلش گرفتند، اما خداوند او را به آسمان ها بالا برد و روزی در حوالی دمشق فرود خواهد آمد و دجال را به قتل می‌رساند.[٣]

[١] . بحاراالانوار ، ج ١٤ ، ص ٢١٤ ؛ حیوه القلوب ، ج ١ ، ص ٣٩٦ ؛ احتجاج ، ص ٣٢٥ .

ولی برخی‌گویند حضرت عیسی علیه السلام در شهر ناصره یا بیت‌المقدّس و یا بیت لحم در عصرسلطنت فرهاد پنجم یکی از شاهان اشکانی متولّد شد (قصّه‌های قرآن ،ص ٤٢٣ ؛ قاموس قرآن ،ج ٧ ،ص ٧٤ ؛حیوه القلوب ، ج ١، ص ٣٩٧).

[٢] . این لفظ چهارده بار در قرآن آمده، و واحد آن نصرانی می‌باشد که یکبار در قرآن ذکر شده است، در علت این تسمیه چند قول است: قویتر از همه، قول ابن عبّاس می‌باشد که: ناصره شهری است در منطقه فلسطین، چون زمان کودکی و طفولیّت مسیح علیه السلام در آنجا سپری گشته، لذا به آن حضرت عیسای ناصری می‌گفتند،در نتیجه پیروان آنحضرت را نصرانی و نصاری گفتند (قاموس قرآن ، ج ٧ ، ص ٧٤).

[٣] . تفسیر قمی ج ٢ ص ٢٧٠.