«ذُونُواس» پس از بررسی علل نفوذ مسیحیّت به نجران، در حالی که آتش خشم از درونش شعله می‌کشید، تصمیم گرفت، مردان نجران را که به مسیحیّت گرویده‌اند، با سخت‌ترین شکنجه‌ها سرکوب و نابود کند، تا به آیین یهود برگردند.

به دنبال این‌تصمیم،با لشکری مجهّز وانبوه به طرف نجران حرکت نمود و شهر را محاصره کرد و خیلی سریع برآن مسلّط شد و ساکنان آنجا را جمع نمود و به آنها گفت:

به ما چنین خبری رسیده است که آیین مسیحیّت را پذیرفته‌اید. تا تیغ درمیان شما نینداخته‌ام، به آيين یهود بازگردید.

آیین یهود را بر آنها عرضه داشت، ولی آنها ابا کردند و گفتند: آیین نصرانیّت در اعماق دل وجان ما نفوذ کرده، به طوری که محال است از آن دست برداریم.

«ذُونُواس»وقتی سرسختی واستقامت‌آن ها را دید دستور داد: خندق ها و گودال های بزرگی را حفر کنند و درون آن را پر از هیزم نموده و آتش‌های شعله‌ور بوجود آورند.

دستور «ذُونُواس» اجرا شد. چنین گودالی را با آن مشخّصات مهیّا ساختند و مسیحیان را در آتش افکندند، بطوری که سرزمین نجران از همۀ مسیحیان تهی شد و جز یهود کسی در آنجا باقی نماند.

[١] . در شمال یمن، منطقه وسیعی بنام نجران وجود داشت، که دارای هفتاد روستا بودند، با اینکه جزء کشور یمن بود، ولی تبلیغات مسیحیان به آنجا راه یافت و مردم به آیین مسیحیّت گرویده بودند.