قصه اصحاب اُخدود در قرآن، در ضمن چهار آیه آمده است.[٢]امّا این که آن‌ها چه کسانی بودند[٣] و در چه زمانی می‌زیستند؟[٤] میان مفسّران و ارباب تواریخ نظرات گوناگونی وجود دارد.

ولی آنچه مشهور ومعروف است؛ این‌داستان مربوط به آخرین پادشاه «حِمْیَر»،[٥] بنام «ذُونُواس» در سرزمین یمن است، که آن را بیان می‌کنیم:

«ذُونُواس» آخرین پادشاه قبیله «حِمْیَر» بود، که در سرزمین یمن سلطنت

[١] . «اُخدود» به معنی شکاف وسیع و عمیق و گسترده در زمین است، یا به تعبیر دیگر، گودال ها و خندق های بزرگ را گویند. (تفسیر نمونه ، ج ٢٦ ، ص ٣٣٣ ،به نقل از مفردات راغب).

[٢] . سوره بروج/ ٤-٨.

[٣] . ثعلبی درباره اصحاب اُخدود، به روایت مقاتل می‌نویسد: اصحاب اخدود (یعنی‌کسانی که به واسطه ایمان خود،در خندق آتش افتادند،) سه گروه پنداشته است می‌گوید: یک گروه در یمن و گروه دیگر در شام و گروه سوم در فارس، بدین شکنجه مبتلا شده‌اند. (اعلام قرآن خزائلی، ص ١٣٦).

[٤] . اصحاب اُخدود در فترت بین زمان حضرت عیسیو پیامبراسلامm بودند. (تاریخ انبیاء، عمادزاده، ص ٧٦٢).

[٥] . «حِمْیَر» نام قبیله‌ای از قبائل یمن است.