احسن القصص - مُهری، محمد جواد - الصفحة ٣٦٣

اوّلین کسی بود که در سنین کودکی به پیامبری رسید. پروردگار عالم به او دستور داد: که با قوّت و قدرت، احکام تورات را در میان مردم اجرا کند.[١]

لذا وی پس از پدر بزرگوارش زمام رسالت را به عهده گرفته و در تعمیم و گسترش آئین اش از هیچ تلاشی مضایقه نکرد.

او مروّج آئین موسي علیه السلام بود، وقتی که عیسی،[٢] به مقام نبوّت رسید به او ایمان آورد و مروّج آیین حضرت مسیح علیه السلام گردید.[٣]

یحیی علیه السلام بر اثر پاک‌زیستی و رابطه تنگاتنگ با خدا، مقامش به جایی رسید که خداوند او را بداشتن شش خصلت برجسته ستوده و سپس بر او سلام می‌کند.[٤]

او در همان کودکی از پارسایان و شایستگان و صلحا بود،[٥] و هرگز دلبستگی به دنیا نداشت، او در عصر پدرش زکریّا علیه السلام به مسجد بیت‌المقدّس وارد شد و احبار و رهبانان (علمای یهود) بیت المقدّس را در لباس ها و شب کلاه های بلند و پشمینه مشاهده کرد، که با وضع دلخراشی خود را به دیوار مسجد بسته‌اند و مشغول عبادت هستند.

یحیی علیه السلام با دیدن آن منظره نزد مادرش آمده و از او خواست تا برای او نیز جامه‌ای همانند آنان تهیّه نماید تا به بیت‌المقدّس درآمده و همراه علمای عابد بنی‌اسرائیل به عبادت و ریاضت مشغول باشد.

[١] . سوره مریم/ ١٢.

[٢] . حضرت یحیی علیه السلام پسر خاله حضرت مریمO مادر عیسی علیه السلام بود، که شش ماه یا سه سال از حضرت عیسی علیه السلام بزرگتر بود. (بحارالانوار ،ج ١٤، ص ١٨٩).

[٣] . یحیی علیه السلام در سن سه سالگی به مسیح علیه السلام ایمان آورد و او اولین کسی بود که به عیسی علیه السلام ایمان آورد. (تاریخ کامل ، ج ١ ، ص ٢٩٩).

[٤] . سوره مریم/ ١٢-١٥.

[٥] . سوره‌های آل عمران/ ٣٩ ؛ انعام/ ٩٥.