و طبق روایتی که از پیامبر گرامی اسلامm نقل شده: مردی بود به نام «سبأ» که ده فرزند داشت و از هر کدام از آن ها قبیله‌ای از قبائل عرب در آن سامان بوجود آمدند.[٢]

سرگذشت عبرت‌انگیز این قوم را خداوند در قرآن، ضمن پنج آیه بیان کرده است و به قسمت مهمّی از جزئیات و خصوصیّات زندگی آنها در همین آیات اشاره کرده است.[٣]

آنها جمعیّتی بودندکه در جنوب جزیرۀ عربستان می‌زیستند،[٤] دارای حکومتی عالی و تمدّنی درخشان بودند، خاک یمن گسترده و حاصل خیز بود، امّا علیرغم این آمادگی، چون رودخانه مهمّی نداشت، از آن بهره‌برداری نمی‌شد.

باران‌های سیلابی در کوهستان ها می‌بارید،آب های آن در دشت ها به هدر

[١] . رک: داستان حضرت سلیمان علیه السلام ذیل لفظ سبأ.

[٢] . تفسیر نمونه ، ج ١٨ ، ص ٥٦ ؛ مجمع البیان ، ج ٨ ، ص ٦٠٦ . گرچه بعضی «سبأ» را نام سرزمین یمن یا منطقه‌ای از آن دانسته‌اند، ولی منافاتی بین این دو تفسیر نیست، زیرا ممکن است «سبأ» در ابتدا نام کسی بوده، سپس تمام فرزندان و قوم او به آن نام نامیده شده‌اند و بعد این اسم به سرزمین آن ها نیز منتقل گردیده.

[٣] . سوره سبأ/ ١٥-١٩.

[٤] . در زمان حکومت داوود و سلیمان علیه السلام و یا بعد از آن ها می‌زیستند.