حضرت موسی علیه السلام در زمان سلطنت «رامسیس یا رعمسیس»،[١] در شهر مصر متولّد شد. رامسیس شبی در عالم خواب دید، آتشی از طرف شام «بیت المقدّس» شعله‌ور شد و زبانه کشید و به طرف سرزمین مصر آمد و به خانه‌های قبطیان افتاد و همۀ آن خانه‌ها را سوزانید. سپس کاخ ها و باغات آنها را فرا گرفته و همه را نابود کرد، ولی به خانه‌های سِبْطِیان (که موسی و بنی اسرائیل از آنها بودند) آسیبی نرساند!

فرعون در حالی که بسیار وحشت زده شده بود، از خواب بیدار شد و در غم و اندوه فرو رفت، ساحران و کاهنان و معبّرین را به حضور طلبید و از آنها خواست که خواب وی را تعبیر کنند.

کاهنان و دانشمندانِ تعبیر خواب، گفتند: «به زودی نوزادی از بنی‌اسرائیل – سِبْطِیان – به دنیا می‌آید که تو و یارانت را به هلاکت می‌کشاند» و سپس شب انعقادِ آن نطفه را برای پادشاه معیّن کردند.

[١] . کلمه فرعون از لغات باستانی و معنای آن دربار یا قصر بزرگ است، این کلمه از دو واژه (فارا به معنی قصر و کاخ) و (اوه به معنی بزرگ) ترکیب شده و چنانکه در عصر حاضر مقرّ ریاست جمهوری آمریکا را کاخ سفید و (سابقاً) مقرّ حکومت شوروی را کاخ کرملین می‌گفتند، سپس کلمه «فارا اوه» معرب شده و در عربی به صورت کلمه فرعون درآمده. فراعنه جمع فرعون، لقب پادشاهان مصر است که هر کدام نام مخصوصی داشتند. لفظ فرعون ٧٤ بار در قرآن مجید آمده و در داستان های بنی‌اسرائیل و موسی زیاد به چشم می‌خورد.

یونانیان «رامسیس» را «سوسترپس» و عبرانیان او را «فرعون تسخیر» می‌نامند، وی سومین پادشاه از سلسلۀ نوزدهم ملوک مصر و مشهورترین کشورگشایان ایشان است، رامسیس با ملل آسیایی کینه و عداوتی شدید داشت و در حدود نُه سال در خارج از کشور خود با ایشان مشغول جنگ بود و به همین مناسبت با بنی‌اسرائیل بسيار بدرفتاری و سخت‌گیری می‌کرد و شرح مظالم او در قرآن کریم در چهار سوره به تفصیل بیان شده است «سوره‌های بقره/ ٤٩ ؛ اعراف/ ١٤١ ؛ ابراهیم/٦ ؛ قصص/٤». (رک: قاموس قرآن ج ٥ ص ١٦٣ ؛ قصص قرآن ، ص ٣٩١).