احسن القصص - مُهری، محمد جواد - الصفحة ٢٢٠
هستی، بنابراین چگونه با رسالت خدایی، بر ما برتری داری؟ ما تو را در ادّعایت، فردی دروغگو تلقی کرده و در آنچه ما را به سوی آن فرا میخوانی، گفتهات را تصدیق نمیکنیم. اگر واقعاً در آنچه ما را بدان دعوت میکنی، راستگو هستی، از خدا بخواه تا عذابی از آسمان بر ما وارد سازد.
شعیب علیه السلام در برابر این سخنان ناموزون و تعبیرات زشت و زننده و تقاضای عذاب الهی، تنها پاسخی که داد، این بود گفت: پروردگار من به اعمالی که شما انجام میدهید، آگاهتر است».
به هر حال، زمان پاکسازی صفحۀ زمین از این آلودگان فرا رسید، خداوند بر آنان عذاب فرستاد و آنها را به هلاکت رسانید.[١]
بسیاری از مفسّرین در ذیل آیات مذکور چنین نقل کردهاند:
هفت روز گرمای سوزانی، سرزمین آنها را فرا گرفت و مطلقاً نسیمی نمیوزید، ناگاه قطعه ابری در آسمان ظاهر شد و نسیمی وزیدن گرفت، آنها از خانههای خود بیرون ریختند و از شدت ناراحتی به سایۀ ابر پناه بردند، در این هنگام صاعقهای مرگبار از ابر برخاست. صاعقهای با صدای گوش خراش، و به دنبال آن، آتش بر سر آنها فرو ریخت و لرزهای بر زمین افتاد و همگی هلاک و نابود شدند.[٢]
[١] . سوره شعراء/ ١٧٦-١٩١.
[٢] . تفسیر نمونه ، ج ١٥ ، ص ٣٤٠ ؛ تفسیر نورالثقلین ، ج٤ ، ص ٦٤.