و بعضی گفته‌اند از اولاد ابراهیم علیه السلام نبوده، بلکه از اولاد کسی است که ایمان به ابراهیم علیه السلام آورده بود و سه هزار و ششصد و شانزده سال بعد از هبوط آدم علیه السلام به دنیا آمد.

خداوند او را به سوی مردم «مَدْیَن و اَیْکَه» فرستاد، تا آنها را به یکتاپرستی وآیین خدایی دعوت نماید و از بت‌پرستی و فساداخلاقی نجات بخشد.

این پیامبر بزرگ به خاطر سخنان حساب شده و رسا و دلنشین به عنوان«خطیب الأنبیاء» لقب گرفته.[١]وی اوّلین کسی است که ترازوی سنجش را در معاملات بکار برد.[٢]

او سرانجام پس از دویست و چهل و دو سال زندگانی وفات یافت و در بیت‌المقدّس به خاک سپرده شد.[٣]

رسالت شعیب علیه السلام در مَدْیَنْ[٤]

شعیب علیه السلام از طرف خدا به سوی دو قوم (قوم مَدْیَن و قوم اَیْکه) فرستاده شد، مردم مَدْیَنْ به خدا ایمان نداشته و غیر او را پرستش می‌کردند و از نظر اخلاق، بدرفتارترین مردم به شمار می‌آمدند و در دادوستد،کم فروشی می‌کردند.

شعیب علیه السلام آنها را به پرستش خدای یگانه دعوت کرد و خدای متعال او را با معجزات خویش، پشتیبانی و حمایت فرمود.

[١] . سفینه البحار، ماده شعیب.

[٢] . حیوه القلوب ، ج ١ ، ص ٢٠٩ ؛ بحارالانوار ، ج ١٢ ، ص ٣٨٢.

[٣] . بحارالانوار ، ج ١٢ ، ص ٣٨٦ ؛ منتخب التواریخ ، ص ٤٦.

[٤] . مَدْیَنْ (بر وزن مریم) نام آبادی شعیب علیه السلام و قبیله اوست، این شهر در مشرق خلیج عقبه قرار داشته و مردم آن از فرزندان اسماعیل علیه السلام بودند و با مصر و لبنان و فلسطین تجارت داشته‌اند.

امروزه شهر مَدْیَنْ به نام «مُعان» (شهری در جنوب شامات) نامیده می‌شود و مورخین نام مَدْیَنْ را بر مردمی اطلاق کرده‌اند که میان خلیج عقبه تا کوه سینا می‌زیسته‌اند. (تفسیر نمونه ، ج ٩ ، ص ٢٠٠ و ج ١٦ ص ٦٠ ؛ قصص قرآن ،ص ٤٠٧ ؛ اعلام قرآن ، ص ٥٧٣).