جزءِ نادر زنان جهان است که مدّت طولانی در پرستاری شوهرش با تمام توان استقامت نموده و خم به ابرو نیاورده است و ثابت نمود که برخی از زنان، انسان‌های باوفا و نمک‌شناس و الگوی مقاومت به حساب می‌آیند.

آنچه که دلالت بر کمال فضل و دانش علیا مخدّره «رحیمه» می‌نماید، روایتی است که علّامه مجلسی از ابن بابویه نقل کرده که:

چون بلا از هر جهت بر ایّوب علیه السلام سخت شد، زنش رحیمه صبر کرد، بر محنت آن حضرت و ترک خدمت او نکرد.

پس شیطان حسادت ‌ورزید به خدمت‌کردن زن ایّوب علیه السلام بر همسرش، لذا به نزد او آمد و گفت: مگر شما از آل یعقوب علیه السلام نیستی؟

گفت: چرا!

شیطان گفت: پس چیست این مشقت و بلا، که من شما را در آن می‌بینم؟

آن عالمۀ صابره در جواب گفت: خدا به ما چنین کرده است، که ما را ثواب دهد به فضل خود، در وقتی که عطا کرد به فضل خود و پس گرفت، تا ما را امتحان کند و ثواب دهد، آیا دیده‌ای انعام کننده‌ای بهتر از او، پس بر عطایش، او را شکر و بر ابتلایش، او را حمد می‌کنیم.

پس جمع کرد برای ما دو فضیلت را با هم، که در نعمت او، شاکر باشیم و به توفیق او و در بلای او، صابر باشیم و نمی‌یابیم بر صبر کردن قوّتی، مگر به یاری و توفیق او.