مورخین نام پدر ابراهیم علیه السلام را تارح (با حاء و خاء) نوشته‌اند.[١] و نام مادرش «اوفا» دختر آذر،[٢] و برخی نام وی را «نونا» فرزند کربتا بن کرثی،[٣] و گروه سوم «رقیه» دختر لاحج می‌دانند.[٤]

ابراهیم علیه السلام دوّمین پیامبر اولوالعزم است، که دارای شریعت و کتاب مستقل بوده،[٥] و دعوت جهانی داشته، او حدود هزار سال بعد از حضرت نوح علیه السلام ظهور کرد.

و سلسله نسب او تا نوح را چنین نوشته‌اند: «ابراهیم بن تارخ بن ناحور بن سروح بن رعو بن فالج بن عابر بن شالح بن ارفکشاذ بن نوح».

ابراهیم علیه السلام هنوز متولّد نشده بود که پدرش از دنیا رفت و آزر عموی ابراهیم علیه السلام سرپرستی او را به عهده گرفت. از این رو ابراهیم علیه السلام او را به عنوان پدر می‌خواند.[٦]

این پیامبر بزرگ در شهر «اور» از شهرهای بابِل (عراق کنونی) به دنیا آمد[٧] و سرانجام در سنّ صد و هفتاد و پنج سالگی فوت کرد.

[١] . قاموس قرآن ، ج ١ ، ص ٧٠.

[٢] . تفسیر نمونه ، ج ٥ ، ص ٣٠٣ ؛ بحارالانوار ، ج ١٢ ، ص ٤٩.

[٣] . ریاحین الشریعه ، ج ٥ ، ص ١٤٦.

[٤] . روضه کافی ، ج ٨ ، ص ٣٧٠.

[٥] . خصال ، ج ٢ ، ص ٥٢٥ . پیامبر (ص)، فرمودند: «خداوند بیست صحیفه بر ابراهیم علیه السلام فرو فرستاد، که سراسر پوشیده از امثال و حکم است»، سوره‌های نجم/ ٣٦، ٣٧ ؛ اعلی/ ١٨، ١٩.

[٦] . بحارالانوار ، ج ١٢ ، ص ٤٥.

[٧] . قاموس قرآن ، ج ١ ، ص ٤.