احسن القصص - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١١٠

(٧)

روايت هفتم

قصه زندگي اصحاب الحِجْر

اصحاب الحِجْر[١]

همان قوم سرکشی بودند که در سرزمینی به نام «حِجْر» زندگی مرفّهی داشتند.

وپیامبر بزرگشان، صالح علیه السلام برای هدایت آن ها مبعوث شد، ولی آن ها او را تکذیب کردند.

در اینکه: «این شهر در کجا واقع شده بود؟»

بعضی از مفسّران و مورّخان چنین نگاشته‌اند:

شهری بود در مسیر کاروان مدینه و شام، در یک منزلی «وادی القری» و در جنوب «تیمه» و امروز تقریباً اثری از آن نیست.

می‌گویند این شهر در گذشته یکی از شهرهای تجاری عربستان بوده و تا آنجا اهمّیّت داشته که «بطلمیوس» در نوشته‌هایش به عنوان یک شهر تجاری از آن نام برده است.[٢]

شرح حال آنها را در بحث داستان صالح علیه السلام به طور مفصّل ذکر کردیم، به آنجا مراجعه شود.

[١] . همان قوم ثمود (قوم صالح) هستند. طبرسی گوید: علت این تسمیه آن است که نام شهرستان حِجْر بود. (قاموس قرآن ، ج ٢ ، ص ١٠٩).

[٢] . تفسیر نمونه ، ج١١ ، ص ١٢٢.