حكومت، كه شعبه‌اى از ولايت مطلقه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است، يكى از احكام اوليه اسلام است و مقدم بر تمام احكام فرعيه، حتى نماز و روزه و حج است:

- حاكم مى‌تواند مسجد يا منزلى را كه در مسير خيابان است، خراب كند و پول منزل را به صاحبش رد كند.

- حاكم مى‌تواند مساجد را در موقع لزوم تعطيل كند.

- و مسجدى كه ضرار باشد، درصورتى‌كه رفع بدون تخريب نشود، خراب كند.

- حكومت مى‌تواند قراردادهاى شرعى خود را كه با مردم بسته است، در موقعى كه آن قرارداد، مخالف مصالح كشور و اسلام باشد، يك جانبه لغو كند.

- حاكم مى‌تواند هر امرى، چه عبادى و چه غيرعبادى، كه جريان آن مخالف مصالح اسلام است، از آن، مادامى كه چنين است، جلوگيرى كند.

- حكومت مى‌تواند از حج، كه از فرايض مهم الهى است، در مواقعى كه مخالف صلاح كشور اسلامى دانست، موقتا جلوگيرى كند.[١] ما در گذشته، به تناسب بحث از تصرفات حكومتى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به ذكر مواردى از اين‌گونه الزامات در امور زير پرداختيم:

- الزام برخى تجار به قبول برخى مقررات ويژه.

- جلوگيرى از شكار در مناطق خاص.

- منع از خوردن برخى مواد غذايى حلال در موقعيت خاص.

[١] - همان، ص ١٧٠ و ١٧١.