دين و دولت در انديشه اسلامي - سروش، محمد - الصفحة ٢٥٤

تسليم بوده، و آن‌را محور عمل و مبناى داورى‌ها قرار دهند:

ان الحكم الا للّه‌؛[١] حكم جز از آن خدا نيست.

و ما اختلفتم فيه من شى‌ء فحكمه الى اللّه‌؛[٢] در موردى كه بين شما اختلاف پديد آمد، بايد حكمش را از خدا بخواهيد.

فاحكم بينهم بما انزل اللّه‌؛[٣] بايد بر طبق آن‌چه كه خداوند نازل كرده، حكم كنى.

ان احكم بينهم بما انزل اللّه و لا تتبع اهوائهم‌؛[٤] حتما بايد برطبق حكم خدا حكم كنى و بپرهيز از اين‌كه از خواسته‌هاى آن‌ها پيروى كنى.

و من لم يحكم بما انزل اللّه فاولئك هم الكافرون‌؛[٥] آن‌كه طبق حكم نازل شده از سوى خداوند حكم نكند، آنان كافرند.

و من لم يحكم بما انزل اللّه فاولئك هم الظالمون‌؛[٦] آن‌كه طبق حكم نازل شده از سوى خداوند حكم نكند، آنان ستمگرند.

و من لم يحكم بما انزل اللّه فاولئك هم الفاسقون‌؛[٧] آن‌كه طبق حكم نازل شده از سوى خداوند حكم نكند، آنان فاسقند.

يا ايها النبى اتق اللّه و لا تطع الكافرين و المنافقين ... و اتبع ما يوحى اليك من ربّك‌؛[٨] اى پيامبر! از خداوند پروا داشته باش، و كافران و منافقان را فرمان مبر ... و آن‌چه را از پروردگارت به تو وحى مى‌شود، پيروى كن.

[١] - يوسف( ١٢) آيه ٤٠.

[٢] - شورى( ٤٢) آيه ١٠.

[٣] - همان، آيه ٤٨.

[٤] - مائده( ٥) آيه ٤٩.

[٥] - همان، آيه ٤٤.

[٦] - همان، آيه ٤٥.

[٧] - همان، آيه ٤٧.

[٨] - احزاب( ٣٣) آيه ١- ٣.