پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نيافته‌ايم.[١] نسائى (محدث بزرگ قرن سوم هجرى) كه بخشى از كتاب معروف خود، «السنن الكبرى» را به «كتاب البيعة» اختصاص داده است و براى جمع‌آورى احاديث مربوط به بيعت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم تلاش كرده، در حدود پنجاه حديث درباره بيعت‌هاى پيامبر نقل مى‌كند. اين احاديث، نشان مى‌دهد كه محور بيعت‌هاى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم با مسلمانان، اين گونه بوده است:

- اطاعت و پيروى.

- عدم تنازع و كشمكش با متوليان امور.

- بى اعتنايى به سرزنش‌هاى ملامت‌گران.

- عمل به حق.[٢]- خيرخواهى براى مسلمانان.[٣]- فرار نكردن از ميدان جنگ.[٤]- اقامه نماز و پرداخت زكا.[٥]- جهاد.[٦]- پرستش خدا و براى او شريك قرار ندادن.[٧].

[١] - نويسنده كتاب« دراسات فى ولاية الفقيه» تنها يك شاهد تاريخى براى بيعت بر حكم، در عصر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ذكر مى‌كند؛ ولى دلالت اين نقل تاريخى، مورد ترديد است و هرگز نمى‌تواند اثبات كند كه در عصر حضرت، بيعت بر حكومت انجام مى‌شده است.( ر. ك: حسينعلى منتظرى، دراسات فى ولاية الفقيه، ج ١، ص ٥١٦، به نقل از سيره ابن هشام، ج ٢، ص ٦٦).

[٢] -« قال عبادة بن صامت:« بايعنا رسول اللّه على السمع و الطاعة فى العسر و اليسر و المنشط و المكره و ان لا تنازع الامر اهله و ان نقوم بالحق حيث كنا لا نخاف فى اللّه لومة لائم». حديث ٧٧٧٠ تا ٧٧٧٤.

[٣] - قال علاقة بن جرير:« بايعت رسول اللّه على النصح لكل مسلم». حديث ٧٧٧٧.

[٤] - قال جابر بن عبد اللّه:« انما بايعناه على ان لا نفرّ». حديث ٧٧٧٩.

[٥] - قال جرير بن عبد اللّه:« بايعت النبى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم على اقام الصلاة و ايتاء الزكاة». حديث ٧٧٨١.

[٦] - قال النبى:« ابايعه على الجهاد». حديث ٧٧٨٢.

[٧] - قال عوف بن مالك:« على ان تعبدوا اللّه و لا تشركوا به شيئا و الصلوات الخمس.» حديث ٧٧٨٣.