ان اللّه قد بعث لكم طالوت ملكا ... و اللّه يؤتى ملكه من يشاء؛[٢] خداوند طالوت را براى شما فرمانروا قرار داده است ... و خداوند ملك خود را به هر كه بخواهد مى‌دهد.

و خداوند درباره بنى اسرائيل فرمود:

و اذ قال موسى لقومه يا قوم اذكروا نعمة اللّه عليكم اذ جعل فيكم انبيا و جعلكم ملوكا؛[٣] موسى به قوم خود گفت: اى قوم من! نعمت خدا را بر خود متذكر شويد، هنگامى كه در ميان شما پيامبرانى قرار داد و شما را فرمانروايان گردانيد.

و از آل ابراهيم نيز به عنوان صاحبان «ملك عظيم خداداد» ياد شده است:

فقد آتينا آل ابراهيم الكتاب و الحكمة و آتيناهم ملكا عظيما؛[٤] ما به آل ابراهيم، كتاب و حكمت داديم و حكومت عظيمى در اختيار آن‌ها قرار داديم.

حضرت يوسف هم فرمانروايى خود را عطيّه خداوند مى‌دانست و مى‌گفت:

ربّ قد اتيتنى من الملك؛[٥]

[١] - بقره( ٢) آية ٢٥١.

[٢] - همان، آيه ٢٤٧.

[٣] - مائده( ٥) آيه ٢٠.

[٤] - نساء( ٤) آيه ٥٥.

[٥] - يوسف( ١٢) آيه ١٠١.