پيامبر اسلام از انگيزه شوم آنان باخبر شد، و در بازگشت از تبوك، به چند نفر از مسلمانان دستور دادند تا آن مسجد را خراب و آتش زده، و آن مكان را محل جمع‌آورى زباله قرار دهند.[١]

رياست قضايى‌

براساس متون اسلامى، ترديدى نيست كه پيامبر اسلام، داورى بين مردم را به عهده داشته است، و علاوه بر آن شخصا به اختلافات رسيدگى، و حكم صادر مى‌كرد، افراد ديگرى را نيز به عنوان «قاضى» منصوب، و اعزام مى‌نمود هم‌چنين حضرت، احكام قضايى را به مورد اجرا مى‌گذاشت.

منصب قضايى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و مسئوليت‌هاى ناشى از آن، از موارد زير استفاده مى‌شود:

١- قضاوت و داورى‌

در جريانات فراوانى، پيامبر اكرم به عنوان مرجع داورى و حاكم، و در جهت رفع اختلاف و فصل خصومت، قضاوت نموده و ضوابط رويّه قضايى خويش را اعلام مى‌كردند؛ مثلا مى‌فرمودند:

من فقط با بيّنه و قسم، بين شما داورى مى‌كنم.[٢] در متون روايى، نمونه‌هايى از احكام قضايى حضرت، ثبت شده است.[٣]

٢- نصب و اعزام قضات‌

رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم، على بن ابى طالب عليه السّلام را به عنوان قاضى به يمن فرستادند و به او سفارش نمودند:

[١] - محمد حسين طباطبائى، الميزان، ص ٣٩٢؛ فضل طبرسى، مجمع البيان، ج ٥، ص ٧٣.

[٢] - حر عاملى، وسائل الشيعه، ج ١٨، ص ١٦٩.

[٣] - احمد بن حنبل، مسند، ج ٥، ص ٣٢٧.