(مسأله ٢٦٧١) اگر زنش را وطى كند، سپس آن زن با دختر باكره‌اى مساحقه نمايد و آن دخترحامله شود، زوجه سنگسار و دختر شلاق مى‌خورد و مهر باكره به عهده زوجه است و فرزند به صاحب نطفه و باكره ملحق مى‌شود.

(مسأله ٢٦٧٢) مستحب است كه نوزاد را غسل دهند و در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه بخوانند و با تربت امام حسين عليه السلام و آب فرات، كام او را بردارند و به اسم يكى از انبياء و ائمه عليهم السلام نامگذارى‌اش نمايند، ولى اگر اسم او محمد باشد، كنيه ابوالقاسم را انتخاب نكنند. نيز مستحب است در روز هفتم سرش را بتراشند و عقيقه نمايند و به وزن موى او از طلا و نقره صدقه دهند و گوشش راسوراخ نمايند و در همان روز ختنه كنند. چنان‌چه ختنه نشده باشد بعد از بلوغ بر خودش واجب است ختنه نمايد. ختنه كردن دختران مستحب است و بهتر آن است كه بعد از هفت سالگى باشد.

(مسأله ٢٦٧٣) بر زنان و شوهر واجب است كه هنگام وضع حمل به زن در حال زايمان كمك كنند.

(مسأله ٢٦٧٤) عقيقه كردن براى هر شخصى- بزرگ يا كوچك، مرد يا زن مستحب مؤكد است. عقيقه پسر و دختر مساوى است، هرچند مستحب است كه براى پسر از جنس نر و براى دختر از جنس ماده عقيقه شود و شرايط قربانى در عقيقه معتبر نيست؛ اگرچه مستحب است كه عقيقه حيوان سالم و چاق باشد. مستحب است كه پدر و هيچ يك از عيال پدر از او نخورند و ترك آن براى مادر استحباب بيشترى دارد. در عقيقه، گوسفند، گاو و شتر كفايت مى‌كند. مستحب است كه عقيقه را از بندها قطع كنند و شكستن استخوان‌هاى آن كراهت دارد، همچنين مستحب است ربع آن را به قابله بدهند و باقى را ميان مؤمنان تقسيم كنند. اگر آن را بپزند و بيشتر از ده نفر را دعوت كنند ثواب و فضيلتش بيشتر است وهمچنين بهتر است كه با آب و نمك پخته شود.

(مسأله ٢٦٧٥) كسى كه بالغ شود وعقيقه نشده باشد، مستحب است براى خودش عقيقه كند.

(مسأله ٢٦٧٦) اگر قيمت عقيقه را صدقه دهند، به جاى عقيقه كفايت نمى‌كند، امّا اگر حيوانى از طرف شخصى قربانى شود، از عقيقه‌اش كفايت مى‌كند.

(مسأله ٢٦٧٧) بهترين شير براى طفل شير مادر است. چنان‌چه طفل مالى نداشته باشد زن مى‌تواند ازپدر اجرت بگيرد، اگر طفل مالى داشته باشد از مال خودش پرداخت مى‌شود و در