(مسأله ٢٦٤٥) زن مى‌تواند قبل از دخول براى گرفتن مهريه خود، از تمكين امتناع كند، البته در مهرمدّت دار اگرچه مدت آن فرا رسيده باشد، امتناع جايز نيست و در اين مسئله بين غنى و فقير فرقى نيست و اگر زن تمكين نمايد، بعداً نمى‌تواند براى گرفتن مهر امتناع كند و چنان‌چه امتناع كند، ناشزه به شمارمى رود.

(مسأله ٢٦٤٦) پدر نمى‌تواند بدون اذن دختر بالغه و رشيده خود در مهرش تصرف كند و اگر پدر دختر، مهر را از دامادش بگيرد و بعد بميرد، چنان‌چه از طرف دختر وكيل باشد، دختر نمى‌تواند آن را ازشوهرش مطالبه كند، ولى اگر وكيل نبوده، دختر مى‌تواند مهر را از شوهرش مطالبه كند و شوهر مى‌تواندبه ورثه ميت مراجعه و آنچه را كه پدر دختر گرفته يا بدل آن را در صورتى كه عين آن موجود نباشد، درخواست نمايد.

(مسأله ٢٦٤٧) اگر مهر را مثلًا پنجاه رأس ميش قرار دهد و آنها را براى زن بفرستد و بعد زن را قبل از دخول طلاق دهد و در اين مدت گوسفندان برّه زاييده باشند، چنان‌چه آبستن گوسفندها نزد مرد (پيش از ارسال آنها) بوده، نصف گوسفندان و نصف برّه‌ها به شوهر برمى‌گردد و اگر حمل نزد مردنبوده، فقط نصف گوسفندان بر مى‌گردد و از برّه‌ها چيزى بر نمى‌گردد. همچنين اگر مهر بعد از عقدرشدى داشته باشد، اين رشد فقط به زن تعلق مى‌گيرد. چنان‌چه زن را قبل از دخول طلاق دهد، شوهرفقط نصف اصل مهر را كه عقد بر آن واقع شده مستحق است و از زيادى چيزى را مستحق نيست.

(مسأله ٢٦٤٨) زن مى‌تواند مهر را به شوهرش ببخشد و چنان‌چه در مرض مرگ باشد تنها به اندازه ثلث تركه را مى‌تواند ببخشد.

(مسأله ٢٦٤٩) جايز نيست كه پدر زن را در مهر شريك قرار دهند و چيزى برايش معين كنند، امّا نزديكان دختر مانند پدر، مادر يا خواهر در برابر كارى كه براى ازدواج مانند جلب رضايت دختر براى ازدواج يا رفع بعضى از موانع و گرفتارى‌ها انجام مى‌دهند، مى‌توانند از شوهر مال بگيرند و چنان‌چه شوهر مالى را در برابر انجام دادن اينگونه كارها پرداخت كند، نمى‌تواند آن‌