(مسأله ٣٤٦٣) هرگاه دو زن كه يكى حامله است با يكديگر برخورد كنند آنگاه هر دو بميرند. ديه هردويشان ساقط است و چنان چه جنين كشته شود بر عهده هر يكى از آنها نصف ديه او مى‌آيد، در صورتى كه قتل شبيه عمد باشد، مثل اين‌كه هر دو قصد تصادم وبرخورد داشته و آگاه به حمل هم باشند وگرنه، قتل خطاى محض به حساب مى‌آيد كه ديه بر عهده عاقله آنها است. و از اينجا حكم موردى كه هر دوى آنها حامله باشند به دست مى‌آيد.

(مسأله ٣٤٦٤) اگر به سمتى تير بيندازد كه گاهى انسان از آنجا عبور مى‌كند وبطور اتفاقى به عابرى اصابت نمايد، ديه بر عاقله شخص تيرانداز است. ولى اگر تير انداز شخص عابر را آگاه كرده و از عبوراز آن سمت منع كرده باشد، در عين حال عابر از آن سمت عبور نمايد در حاليكه تيرانداز نمى‌داند كه او در حال عبور است، بعد تير به او اصابت كند و او را بكشد، در اينصورت بر تيرانداز چيزى نيست و چنان چه عابر كودكى را همراه داشته باشد و تير به او اصابت كند وبميرد در اين مورد هر يكى از آنها كه مطلب (همراه بودن كودك) را بداند بر او نصف ديه است و هركه مطلب را نداند بر عاقله او نصف ديه است.

(مسأله ٣٤٦٥) اگر شخص ختنه كننده اشتباه كند و سر آلت پسربچه را ببرّد، ضامن است.

(مسأله ٣٤٦٦) اگر كسى در حال اختيار از بالا روى ديگرى بيفتد و او را بكشد چنان چه نفر اوّل قصدكشتن او را داشته يا خود افتادن از چيزهايى است كه غالباً موجب قتل مى‌شود، در اين فرض بر او قصاص است و در غير آن، بر او ديه خواهد بود. ولى اگر قصد سقوط بر غير را داشته باشد امّا بطوراشتباه روى او بيفتد، ديه بر عاقله او مى‌باشد.

(مسأله ٣٤٦٧) هرگاه بدون اختيار از بالا روى شخصى بيفتد، مثل اين‌كه باد شديد او را بيندازد يا پاى او بلغزد و بيفتد، آنگاه آن شخص بميرد، ظاهراً ديه بر او و بر عاقله او نيست، همان طورى كه قصاص بر اونمى باشد.

(مسأله ٣٤٦٨) اگر شخصى را روى ديگرى پرت كند، چنان چه شخص پرت شده آسيب ببيند، بدون اشكال بر عهده پرتاب كننده ديه است، امّا اگر كسى كه شخص ديگر روى او پرت شده (مدفوع عليه) بميرد، ديه او بر مدفوع (پرتاب شده) است و او (مدفوع) ديه‌اى را كه به مدفوع عليه داده از دافع (پرتاب كننده) مى‌گيرد.

(مسأله ٣٤٦٩) اگر زنى، زن ديگرى را حمل كند و بعد زن سوّمى به او سيخ زند، آنگاه زن‌