(مسأله ٢٩٩٦) واجب است از تركه، لباس بدن، شمشير، انگشتر و مصحف و رحل ميت مجاناً به عنوان حَبوَه به پسر بزرگتر داده شود و اگر لباس ميت متعدد باشند، همه آن‌ها به پسر بزرگ ميت داده مى‌شود. اگر غير از لباس، موارد ديگرش نيز متعدد باشد پسر بزرگتر از باب احتياط بايد در زيادى با ساير ورثه، مصالحه كند. اگر بر ذمه ميت دين يا حج واجب باشد كه تركه و حبوه بيشتر از دين ومصارف حج نشود، بنابر اقرب واجب است كه تمام تركه و حبوه بدون استثنا براى اداى دين يا مخارج حج مصرف شود. امّا اگر دين به اندازه تركه يا بيشتر نباشد، اقرب آن است كه حبوه بالنسبه متعلق به فرزند بزرگ است. پس اگر دين ده درهم باشد و تركه غير حبوه هشت درهم و قيمت حبوه چهار درهم باشد، مالك حبوه با سه درهم ويك سوّم درهم (و ٣) ٠، حبوه را آزاد مى‌كند و حكم چنين است در كفن و غير كفن از مؤنه تجهيز ميّت كه از اصل تركه خارج مى‌شود.

(مسأله ٢٩٩٧) اگر ميّت تمام حبوه يا بعضى از آن را براى غير پسر بزرگترش وصيّت كند، وصيّت او نافذ است و پسر بزرگتر از حبوه محروم مى‌شود و اگر به ثلث مال خود وصيت نمايد و آن را معين نكند ثلت وصيت شده، از حبوه و غير آن حساب مى‌شود. هم‌چنين از مجموع تركه وجوه به نسبت، حساب مى‌شود اگر ميت صد دينار را براى كسى وصيت كند در صورتى كه اين صد دينار مساوى باثلث تركه يا كمتر از ثلث آن باشد و اگر عين حبوه يا بعضى از آن، مورد رهن باشد، واجب است كه ازمجموع تركه آزاد شود.

(مسأله ٢٩٩٨) در لباس بين زمستانى وتابستانى وپنبه وچرم وغير آن‌ها وكوچك و بزرگ، فرقى نيست، بنابراين كلاه و امثال آن، در آن داخل مى‌باشد واظهر اين است كه جوراب، كمربند و كفش نيز داخل در لباس است و در لباس لازم نيست كه آن را پوشيده باشد، بلكه آماده نبودنش براى پوشيدن، كفايت مى‌كند، مگر اين‌كه براى تجارت يا كسانى ديگر تهيه كرده باشد كه در اين صورت از حبوه محسوب نمى‌شود.

(مسأله ٢٩٩٩) ساعت در حبوه داخل نيست، امّا زره بنابر اظهر داخل است و داخل بودن تفنگ، هفت تير، خنجر و مانند آن‌ها از ابزار جنگى در حبوه بعيد نيست، نيز غلاف شمشير و قبضه آن و جعبه مصحف و احتياط آن است در چيزهايى كه پوشيدن آن بر مرد حرام مى‌باشد، مانند