(مسأله ٢٩٦٥) كافر مانع ارث خويشاوندان و نزديكان نمى‌شود. پس اگر مسلمانى بميرد كه فرزند كافرى دارد ولى فرزند كافر او فرزند مسلمانى داشته باشد، ميراث مال فرزندِ فرزند ميت است و اگر مسلمانى بميرد و هيچ وارث مسلمان نداشته باشد، ميراث او مال امام عليه السلام است.

(مسأله ٢٩٦٦) مسلمان از كافر ارث مى‌برد، نيز از ارث بردن كافر از كافر مانع مى‌شود. پس اگر كافرى بميرد كه فرزند كافرى دارد، نيز برادر مسلمان يا عموى مسلمان دارد، مسلمان ارث مى‌برد، نه كافر و اگر ميت كافر غير امام عليه السلام وارثى نداشته باشد، ميراث او مال كافر است، در صورتى كه ميت كافر اصلى باشد، امّا اگر ميّت مرتدّ فطرى باشد، بنابر مشهور وارث او امام عليه السلام است و كافر از او ارث نمى‌برد، امّا بعيد نيست كه مرتد- فطرى و ملّى- مانند كافر اصلى باشد بلكه ظاهر همين است.

(مسأله ٢٩٦٧) اگر كافر قبل از تقسيم ارث ميت، مسلمان شود و وارث ميّت متعدد باشند، چنان‌چه تازه مسلمان از لحاظ طبقه با ديگر وارثان مسلمان مساوى باشد، در ارث شريك مى‌شود ولى اگر تازه مسلمان مقدّم باشد، ارث به او اختصاص پيدا مى‌كند. امّا اگر بعد از تقسيم يا مقارن آن مسلمان شود، ارث نمى‌برد- چه ميّت مسلمان باشد چه كافر- اين در صورتى است كه وارث متعدد باشد، اما اگر وارث يكى باشد، كافر ارث نمى‌برد، البته اگر آن وارث زوجه باشد وكافر قبل از تقسيم ارث بين زوجه وامام عليه السلام مسلمان شود، ارث مى‌برد والّا ارث نمى‌برد و اين در صورتى است كه ميّت مسلمان باشد، ولى اگر ميت كافر باشد، زوجه نصيب خود را بر مى‌دارد و باقى، مال وارث كافر مى‌شود.

(مسأله ٢٩٦٨) اگر كافر بعد از تقسيم بعضى تركه، مسلمان شود اقرب آن است كه او تنها از باقيمانده مالى كه هنوز تقسيم نشده ارث مى‌برد.

(مسأله ٢٩٦٩) مسلمانان از همديگر ارث مى‌برند، اگرچه از جهت عقيده و مذهب مختلف باشند و كفّار نيز از همديگر ارث مى‌برند، اگرچه در مليّت باهم اختلاف داشته باشند.

(مسأله ٢٩٧٠) مسلمان و كافر- چه از حيث وارث بودن چه از حيث كسى كه فوت نموده است- هم مسلمان وكافر اصلى را شامل مى‌شود و هم مسلمان و كافر تبعى را- مانند طفل و مجنون- پس هر طفلى كه يكى از والدينش در حال انعقاد نطفه مسلمان باشد، در حكم مسلمان است و هم كافر را