رساله توضيح المسائل - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٥٩٤ - ٢- رضاع

مراجعه كند.

قاعد ه‌ اوّل:

صاحب شير (شوهر) و شيردهنده به شير خوار و نسل او محرم مى‌شوند. امّا به اصول و ريشه‌هاى شيرخوار از قبيل پدران، اجداد، مادران، مادر بزرگ‌ها، عمه‌ها، خاله‌ها، عموها و دايى‌هايش و همچنين به حواشى او مانند خواهران و برادران و اولاد آنها محرم نمى‌شوند.

قاعد ه‌ دوّم:

حرمت از شيرخوار به صاحب شير وشيردهنده واصول آنها از قبيل پدران ومادران واجدادپدرى ومادرى وحواشى اصول از قبيل عمه‌ها وعموها، خاله‌ها و دايى‌ها وفروع آنان مانند پسران و دخترانشان، هر چند پايين روند، نيز حواشى خود آنها از قبيل برادران و خواهران و اولاد آنها، سرايت مى‌كند.

قاعد ه‌ سوّم:

حرمت بين اصول شيرخوار و نسل صاحب شير- از ولادت باشد يا رضاع- وفروع شيردهنده- اگر از ولادت باشد نه رضاع- سرايت مى‌كند.

قاعد ه‌ چهارم:

عنوان هايى كه از جهت ولادت ونسب شرعاً حرام مى‌باشند، هفت تا است: مادران، دختران، خواهران، عمه ها، خاله ها، دختران برادر ودختران خواهر. هرگاه اين عناوين به واسطه رضاع حاصل شوند، مانند عنوان‌هاى نسبى موجب محرميت اند. اما اين عناوين با تحقق ملازم آنها در نسب ثابت نمى شود. پس ملازمه و پيوستگى بين عناوين اصلى مانند مادر، دختر، خواهر و ... وعناوين فرعى مانندخواهر برادر، خواهر پسر، مادر برادر و ... فقط وقتى ثابت است كه علاقه و پيوند بين آنها نسبى باشد، نه رضاعى؛ مثلًا خواهر نسبى برادر مرد، در واقع خواهر او و با او محرم است، امّا خواهر رضاعى برادرش با او محرم نيست.

قاعد ه‌ پنجم:

كسانى كه به سبب خويشاوندى محرم مى‌شوند، مانند مادر زن ودختر زنى كه به او دخول شده، زن پدر وزن پسر، اگر از طريق رضاع حاصل شود، حكم به حرمت آنها مى‌شود؛ پس اگر با زنى ازدواج كندكه از شير مرد ديگرى غير از پدرش خورده باشد، مادر رضاعى اين زن، مادر زن‌