رساله توضيح المسائل - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٥٩٣ - ٢- رضاع

(مسأله ٢٥٧٨) ده نوبت شيردادن كامل و پى در پى براى حرمت كفايت نمى‌كند؛ اگرچه احتياط بهتراست [يعنى با كسانى كه از يك پستان شير خورده ازدواج نكند و به يكديگر هم نگاه محرمانه نكنند.]

سوم: شير دادن بايد بين دو سال باشد، پس اگر شيرخوار بعد از دو سالگى شير بخورد، اثرى ندارد.

چهارم: شير بايد از يك مرد و زن باشد، بنابراين تنها يكى بودن زن يا يكى بودن مرد، كفايت نمى‌كند، همچنين اگر دو زن يكى از شير يك مرد چند نوبت كودكى را شير دهد و ديگرى از شير مردديگر نصاب را كامل كند، موجب حرمت نمى‌شود؛ پس اگر يك زن از دو مرد و يا دو زن از يك مرد، طفلى را شير دهند، حرمت پيدا نمى‌شود.

(مسأله ٢٥٧٩) دو شيرخوار در صورتى با يكديگر محرم رضاعى مى‌شوند كه از شير يك مرد خورده باشند هرچند شير دهنده متعدد باشد، پس اگر دو زن، دو بچه را از شير يك مرد با نصاب كامل شيربدهند، آن دو به يكديگر محرم مى‌شوند و اگر يك زن دو بچه را از شير دو مرد شير دهد، آن دو به هم محرم نمى‌شوند.

پنجم: شيردادن بايد مستقيماً از پستان صورت گيرد، پس اگر در حلق بچه بدوشد يا به وسيله ديگر به شكم او برساند، كفايت نمى‌كند.

(مسأله ٢٥٨٠) با جمع شدن اين شرايط، زن شيردهنده مادر شيرخوار، و شوهرش پدر او مى‌شود- هرچه سلسله نسب شان بالا رود- و برادرانشان دايى و عموى شيرخوار و اولاد آنها- هرچه سلسله نسب شان پايين رود- اولاد دايى و عمو مى‌شوند و خواهرانشان عمه‌ها و خاله‌ها و اولاد آنها- هرچه سلسله نسب‌شان پايين رود- اولاد عمه و خاله به شمار مى‌آيند، و اولادشان برادران و خواهران شيرخوار مى‌شوند.

(مسأله ٢٥٨١) اگر زن، زوجه صغيره شوهرش را شير دهد، زن شيردهنده بر آن مرد حرام مى‌شود، امّا نگاه كردن به آن زن جايز است. همچنين همسر پسر رضاعى بر پدر رضاعى‌اش حرام است.

چنان‌كه گفته شد رضاع بر سه ركن استوار است: شيردهنده، شيرخوار و صاحب شير. سرايت حرمت بين اينها بر اساس قواعد كلّى صورت مى‌گيرد كه مكلف مى‌تواند براى رفع شك به آنها