حاكم ولايت دارد امّا اين مطلب از اشكال خالى نيست واحتياط ترك نشود، امّا اگر ولى به يكى از آن دو هبه كند و عين هبه شده به دست ولى باشد، به قبض تازه احتياج ندارد.

(مسأله ٢٢٦٨) قبض در اموال غير منقول به اين صورت است كه هبه كننده دست از مالى كه بنا است هبه گردد برداشته يا آن را تخليه نموده در اختيار موهوب له قرار دهد و در اموال منقول به اين صورت است كه آن را به موهوب له تسليم نمايد.

(مسأله ٢٢٦٩) هبه كننده بعد از قبض، چنان‌چه هبه به صاحب رحم يا بعد از تلف باشد يا تعويض شده باشد، حق رجوع ندارد و اگر در هبه تصرف نمايد بنابر اقوى هبه كننده مى‌تواند به او رجوع نمايد اگرعين مال هبه شده باقى باشد. بنابراين اگر لباس را رنگ كرده يا بريده يا دوخته يا به ديگرى داده، رجوع جايز نيست و در غير اين موارد مى‌تواند رجوع كند و چنان‌چه معيوب باشد، تفاوت قيمت ندارد. اگردر هبه زيادى منفصل به وجود آيد، مال موهوب له است، امّا اگر زيادى متصل به وجود آيد، چنان‌چه غير قابل انفصال باشد مانند قد كشيدن و چاقى و رسيدن ميوه و امثال آن، تابع مال هبه شده است، ولى اگر قابل انفصال مانند چشمه‌ها و ميوه و امثال آنها باشد، اظهر آن است كه تابع آنها نيست و بعد از رجوع هبه كننده، زياده، مال موهوب له است.

(مسأله ٢٢٧٠) بنابر اقرب زن و شوهر در لزوم هبه ملحق به صاحب رحم نيستند.

(مسأله ٢٢٧١) اگر هبه كننده و موهوب له قبل از قبض بميرند، هبه باطل مى‌شود و مال هبه شده به ورثه هبه كننده منتقل مى‌گردد.

(مسأله ٢٢٧٢) اگر هبه كننده يا موهوب له بعد از قبض بميرد، هبه لازم است و حق گرفتن هبه را ازورثه موهوب له ندارد، همان طورى كه ورثه هبه كننده نيز حق گرفتن آن را از موهوب له ندارد.

(مسأله ٢٢٧٣) در صحت پس گرفتن، دانستن موهوب له معتبر نيست و رجوع با جهل او نيز صحيح است.

(مسأله ٢٢٧٤) در هبه مشروط واجب است موهوب له به شرط عمل كند، بنابراين اگر چيزى را به كسى هبه كند بشرط اين‌كه او چيزى را هبه نمايد، عمل به شرط بر موهوب له واجب است و چنان‌چه ممكن نباشد يا آن‌كه قبول كننده هبه از عمل به شرط امتناع كند، هبه كننده مى‌تواند آن را پس بگيرد، بلكه ظاهرآن است كه پس گرفتن آن در هبه مشروط، قبل از عمل به شرط جايز