(مسأله ٤٦٤) چنان‌چه متنجس با آب كر يا جارى شسته شود، آب غساله آن به شرط آن‌كه بو، مزّه ورنگ آن تغيير نكند پاك است حتى اگر آب براى تطهير عين نجاست استفاده شده باشد. اگر متنجس باآب قليل شسته شود و عين نجاست در شى ء متنجّس نباشد، آن آب نيز پاك است. اما اگر در شى ءمتنجّس عين نجس باشد. آب غساله، نجس است.

(مسأله ٤٦٥) اگر ظرف بزرگى مثل خمره نجِس شود، چنان‌چه سه مرتبه آب قليل داخل آن ريخته وآنقدر بچرخانند كه آب به تمام اجزاى ظرف برسد سپس خالى كنند، پاك مى‌شود. فاصله افتادن بين شستن سه گانه و چكيدن قطره قطره آب هنگام خالى كردن ظرف، به تَه آن، اشكال ندارد. احتياط اولى اين است وسيله‌اى را كه با آن آب داخل ظرف را خالى مى‌كند، در هر مرتبه بشويند.

(مسأله ٤٦٦) اگر گوشت يا دست، چربى كمى داشته باشد كه از رسيدن آب به آنها جلوگيرى نكند، باريختن آب پاك مى‌شود مگر آنكه چربى به حدّى باشد كه مانع از رسيدن آب شود و در اين صورت اوّل مانع را برطرف كند و بعد دست خودرابشويد.

(مسأله ٤٦٧) اگر فقط ظاهر گوشت، برنج، ماش و مانند اينها نجس شود، براى پاك شدن بايد آن رادر طشت قرار داده، روى آن آب بريزند سپس آن را خالى كنند، پاك مى‌شود. اگر بخواهند لباس نجسى را تطهير كنند آن را در طشتى بگذارند و روى آن آب بريزند، چنان‌چه نجاست در آن نفوذ كرده باشد، با ماليدن لباس در درون طشت پاك مى‌شود و فشاردادن لازم نيست. اگر نجاست نفوذ نكرده باشد، ماليدن نيز لازم نيست. اگر نجاستى باشد مانند بول كه دو بار بايد شسته شود، به همين نحو (گذاشتن در طشت و ريختن آب و ماليدن آن) اگر دوبار بشويند كفايت مى‌كند. حكم مذكور در صورتى است كه در يك طشت بزرگ و مانند آن شسته شود، ولى اگر نجس را در ظرف بشويند و با هربارشستن ظرف نجس شود خود ظرف نيز پس از هر بار شستن بايد تطهير شود.

(مسأله ٤٦٨) اگر شير نجس شود مى‌توانند آن را پنير درست كنند و در آب كر يا جارى بگذارند، چنان‌چه آب در آن نفوذ كند، پاك مى‌شود.

(مسأله ٤٦٩) اگر بعد از آب كشيدن لباس نجس، خورده گِل يا صابون كه نجس بوده است در آن ديده شود، پاك است، بلكه ظاهر صابون و گِل نيز پاك است و چنان‌چه آب به باطن آنها