تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٣٧٣ - سوره البقرة(٢) آيات ١٧٠ تا ١٧٩
و ثواب عقبى است و لهذا مستحبّ است كه تا اقربا باشند زكاة را باجانب ندهند و نيز حضرت رسالت (ص) فرموده كه افضل صدقه صدقه است بر ذى رحمى كه پهلو از خويشان خود تهى كند چه آن موجب التيام اقرباست بيكديگر و از على ابن الحسين ع مرويست كه ابو حمزه ثمالى را گفتند اگر ميخواهى كه خدا بر خوشحالى تمام ترا بميراند و همه گناه ترا بيامرزد پس بر تست كه نيكويى كنى و صدقه سر نمايى و صله رحم كنى كه اين صفت عمر را زياد ميكند و درويشى را مىبرد و هفتاد مردن بدرا از صاحب او دفع ميكند و اما يتامى
لقوله ص خير بيوتكم بيت فيه يتيم يحسن اليه و شر بيوتكم بيت فيه يتيم يساء اليه
يعنى بهترين خانههاى شما خانهايست كه در او يتيمى باشد كه باو نيكويى كنند و انواع شفقت و مرحمت و رعايت احوال و نوازش او نمايند و بدترين خانههاى شما خانهايست كه در او يتيمى باشد كه بدى باو رسانند و رعايت احوال او نكنند و نيز ابو مالك از رسول (ص) روايت كرده كه
من ضم يتيما الى طعام و شراب حتى يستغنى عنه وجبت له الجنة
هر كه يتيمى را با خود گيرد به طعام و شراب تا آنكه از آن مستغنى شود حق تعالى بهشت مر او را واجب گرداند و در خبر است كه يعقوب ع را گفتند در مصر مردى است كه يتيمان را نوازش ميكند و مساكين را طعام ميدهد فرمود كه البته از اهل بيت من خواهد بود و چون تجسس حال او كردند يوسف ع بود و اما مساكين در خبر صحيح وارد شده كه حضرت رسالت دعا فرمود كه
اللهم احينى مسكينا و امتنى مسكينا و حشرنى فى زمرة المساكين
يكى از زوجات آن حضرت گفت يا رسول اللَّه چرا اين نوع دعا ميكنى فرمود بجهت آنكه ايشان پيش از توانگران بچهل سال ببهشت روند بعد از آن فرمود زنهار مساكين را زجر نكنى و اگر چيزى خواهد ردش نكنى و اگر چه بنيم خرما باشد و با مساكين دوستى كن و بانواع صله و تصدق ايشان را رعايت كن تا حق تعالى ترا برحمت خود نزديك گرداند و از ابى عبد اللَّه ع مرويست كه حق تعالى ميفرمايد كه هيچ چيزى نيست مگر كه كسى را موكل ساختهام كه آن را قبض ميكند مگر صدقه بر فقراء و مساكين كه من بيد قدرت خود آن را قبض ميكنم و كسى را در قبض آن وكيل نميگردانم حتى كه اگر شخصى بمقدار تمره يا نصف تمره تصدق كند من خود آن را قبض كنم و آن را پرورش دهم هم چنان كه شخصى كه كره اسب و شتر بچه را پرورد و چون روز قيامت بمن ملاقات كند آن صدقه وى را بمقدار كوه احد رسانده باشم پس آن را بوى رد كنم و از صادق ع مرويست كه به صدقه دين گذارده ميشود و بركت در عقب آن پيدا ميشود پس هر گاه كه درويش باشيد بصدقه با خدا تجارت كنيد تا درويشى از شما زايل گردد و توانگرى روى بشما آرد و از باقر (ع) مرويست كه صدقه هفتاد بلا را از صاحب او دفع ميكند و نميگذارد كه باجل بلا بميرد و در خبر است كه روزى عيسى ع با اصحاب خود نشسته بود مردى بر او بگذشت فرمود اين مرد در همين ساعت بميرد بعد از زمانى ديدند كه ميآيد و پشته هيزم بر دوش بسته گفتند يا روح اللَّه ما را خبر دادى كه اين مرد در همين ساعت بخواهد