تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين
(١)
مقدمه
٢ ص
(٢)
سورة فاتحة الكتاب
١٩ ص
(٣)
سوره الفاتحة(1) آيات 1 تا 7
٢٦ ص
(٤)
سورة البقره
٤٩ ص
(٥)
سوره البقرة(2) آيات 1 تا 9
٥٥ ص
(٦)
سوره البقرة(2) آيات 10 تا 19
٨٠ ص
(٧)
سوره البقرة(2) آيات 20 تا 29
٩٧ ص
(٨)
سوره البقرة(2) آيات 30 تا 39
١٣٩ ص
(٩)
سوره البقرة(2) آيات 40 تا 49
١٧٠ ص
(١٠)
سوره البقرة(2) آيات 50 تا 59
١٨٥ ص
(١١)
سوره البقرة(2) آيات 60 تا 69
١٩٨ ص
(١٢)
سوره البقرة(2) آيات 70 تا 79
٢١٢ ص
(١٣)
سوره البقرة(2) آيات 80 تا 89
٢٢٢ ص
(١٤)
سوره البقرة(2) آيات 90 تا 99
٢٣٤ ص
(١٥)
سوره البقرة(2) آيات 100 تا 109
٢٤٣ ص
(١٦)
سوره البقرة(2) آيات 110 تا 119
٢٥٨ ص
(١٧)
سوره البقرة(2) آيات 120 تا 129
٢٧٠ ص
(١٨)
سوره البقرة(2) آيات 130 تا 139
٣٠٠ ص
(١٩)
سوره البقرة(2) آيات 140 تا 149
٣١١ ص
(٢٠)
سوره البقرة(2) آيات 150 تا 159
٣٢٧ ص
(٢١)
سوره البقرة(2) آيات 160 تا 169
٣٥١ ص
(٢٢)
سوره البقرة(2) آيات 170 تا 179
٣٦٣ ص
(٢٣)
سوره البقرة(2) آيات 180 تا 189
٣٨١ ص
(٢٤)
سوره البقرة(2) آيات 190 تا 199
٤١٢ ص
(٢٥)
سوره البقرة(2) آيات 200 تا 209
٤٣٧ ص
(٢٦)
سوره البقرة(2) آيات 210 تا 221
٤٥٢ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص

تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٣٢٩ - سوره البقرة(٢) آيات ١٥٠ تا ١٥٩

و غنى از آنچه در دستهاى مردمان باشد و از ابن عباس منقولست كه مراد آنست كه تمام كنم نعمت خود را بر شما در دنيا و آخرت اما در دنيا شما را بر اعدا مظفر و منصور گردانم و ارضين و ديار و اموال ايشان را بتصرف شما درآورم و اما در آخرة جنت و رحمت خود را بشما كرامت نمايم و شبهه نيست كه محبت امير المؤمنين و اولاد امجاد او صلوات اللَّه عليهم اجمعين از تمامى نعمتست چنانچه در آيه كريمه‌ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي‌ شاهد اينست و تبيين اين آيه در موضع خود سمت تحرير خواهد يافت انشاء اللَّه تعالى و در كنز العرفان مذكور است كه در سبب تكرار آن چند وجه ذكر كرده‌اند اول آنكه از باب تاكيد لفظى است چه تاكيد در جمله و مفرد ميرود دوم تاكيد امر قبله است و در دفع احتمال نسخ چه هر حكمتى شرعى در مظنه آنست كه منسوخ شود سيم آنكه اعاده بجهت آنست كه تا ما بعد ان بر آن معلق شود هم چنان كه در اين آيه فرمود كه‌ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ پس ذكر آن در مرتبه ثانيه نيز بجهت اين است چهارم اينكه در هر صورتى كه ممكن باشد حمل كلام بر معنى تاسيس از آن عدول جايز نيست پس بنا بر اين در اين كلام تكرار منفى است زيرا كه مى‌گوييم مراد از اول آنست كه (اذا خرجت مترقبا للوحى فى امر القبلة طالبا للصلاة فى مسجدك فول وجهك و كذلك اصحابك حيث كانوا من المواضع فى المدينة) و مراد از ثانى اينكه (اذا خرجت الى السفر و اردت الصلاة و از ثالث اينكه اى بلد كنتم من البلاد فولوا وجوهكم) يا آنكه (على اى حال كنتم حاضرين او مسافرين) پنجم آنكه تكرار آن بجهت تعدد علل آنست چنان كه از انوار نقل كرده شد دوم آنكه‌ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ‌ به اين معنى است كه (امرتم بالتوجه الى- الكعبة لئلا يكون لاهل الكتاب حجة عليكم) چه اگر تحويل قبله نميشد هر آينه عرب گفتندى كه محمد (ص) بر ملت ابراهيم است و قبله ابراهيم كعبه بوده پس چرا توجه بآن نميكند و يهود گفتندى در تورية مذكور است كه قبله پيغمبر آخر الزمان (ص) كعبه باشد بعد از آنكه نماز كرده بجانب صخره و چون محمد (ص) بر قبله ما نماز ميگذارد پس پيغمبر نيست حقتعالى ميفرمايد كه اگر قبله تو را بيت المقدس ميگردانيديم و تحويل آن نميكرديم ايراد اين هر دو طايفه بر تو متوجه ميشد سيم و لاتم نعمتى عطفست بر (لئلا يكون اى وجوب التولية ليتم نعمتى عليكم فان قبلتكم وسط كما ان نبيكم وسط و شريعتكم وسط و انتم امة وسط) و قوله‌ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ‌ سبب ثالث غائيست از براى توليه‌ كَما أَرْسَلْنا فِيكُمْ رَسُولًا مِنْكُمْ‌ متصل است بما قبل خود و ما مصدريه و تقدير اينكه (و لاتم نعمتى عليكم فى امر القبلة او فى الآخره كما اتممتها بارسال رسول منكم) يعنى اتمام نعمت كردم بر شما در امر قبله يا