تقدير اخذ رشوة بر مخالف آن حرامست و اين خطاب متوجه علماى اين امت نيز هست گاهى كه دنيا را بر دين اختيار كنند پس شهادات و قضايا و فتاوى و غير آن در اين داخل است و بعد از آن بجهة تأكيد قول مذكوره ميفرمايد كه‌ وَ لا تَلْبِسُوا الْحَقَ‌ و آميخته مسازيد سخن درست و راست را كه در تورية است و انجيل از صفات محمد (ص) بِالْباطِلِ‌ بسخن ناحق كه شما اختراع ميكنيد و بدست خود مينويسيد تا مشتبه بيكديگر شده امتياز بينهما نماند وَ تَكْتُمُوا الْحَقَ‌ و ميپوشيد حق را كه صفت مصطفى (ص) است‌ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ‌ و حال آنكه شما ميدانيد كه لابس و كاتم ايندو اين اقبح است زيرا كه جاهل گاه هست كه معذور است و يا آنكه شما علم داريد كه اينشخص آن پيغمبر موعود است كه شما نعت او را ميپوشيد و يا آنكه شما ميدانيد كه بنى اسرائيل بجهة عدم طاعت مسخ شدند و يا عالميد ببعث و جزا بدان كه لبس بمعنى خلط است و گاه هست كه مشتبه گردانيدن چيزى را كه بغير لازم خلط است لبس مى‌گويند و ح با يا براى سببيت است و معنى آنكه حق را ملتبس و پوشيده مگردانيد بسبب خلط بباطلى كه نويسيد در خلال آن تا تمييز بينهما نباشد و يا براى استعانت يعنى حق را ملتبس مسازيد باستعانت امر باطل كه بآن مخلوط گردانيد و بنا بر اول باصله فعل است كقولك (لبست الشي‌ء بالشي‌ء) و تكتموا مجزوم است بجهة دخول آن در تحت حكم نهى كان ايشان مأمور شده‌اند به ايمان و ترك ضلال و منهى شده‌اند از اضلال بجهة تلبيس حق بر كسى كه استماع آن كرده و اخفاء آن بر كسى كه آن را نشنيده و يا منصوب است باضمار آن گاهى كه واو براى جمع باشد و اين واو را واو صرف نيز گويند بجهة صرف معطوف از اعراب معطوف عليه پس تقدير اينست كه و لا تجمعوا لبس الحق بالباطل و كتمانه كقولك (لا تاكل السمك و تشرب اللبن) يعنى جمع مكنيد آميختن حق را بباطل با پوشيدن و در اين اشعار است بآنكه استقباح لبس بجهة مصاحبت كتمان حقست بآن و لبس و كتمان بر اينوجه بود كه صفات محمد (ص) را از تورية محو ميكردند و صفات مخالف آن بجاى آن مينوشتند و يا ميگفتند صفات محمد (ص) در تورية نيست و گويند حق اقرار ايشان بود بآنكه محمد (ص) بر غير ايشان مبعوث است و باطل انكار آنكه بر ايشان مبعوث باشد و بعد از امر ايشان بايمان و نهى از كفر و استبدال و لبس و كتمان ايشان را باركان ايمان امر ميكند كه‌ وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ و بپاى داريد نماز اهل اسلام را بر آن وجه كه ايشان ميگذارند وَ آتُوا الزَّكاةَ و بدهيد زكاة مال را بطريق مسلمانان‌ وَ ارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ‌ و نماز گذاريد با نماز گذارندگان يعنى با جماعت‌