تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين
(١)
مقدمه
٢ ص
(٢)
سورة فاتحة الكتاب
١٩ ص
(٣)
سوره الفاتحة(1) آيات 1 تا 7
٢٦ ص
(٤)
سورة البقره
٤٩ ص
(٥)
سوره البقرة(2) آيات 1 تا 9
٥٥ ص
(٦)
سوره البقرة(2) آيات 10 تا 19
٨٠ ص
(٧)
سوره البقرة(2) آيات 20 تا 29
٩٧ ص
(٨)
سوره البقرة(2) آيات 30 تا 39
١٣٩ ص
(٩)
سوره البقرة(2) آيات 40 تا 49
١٧٠ ص
(١٠)
سوره البقرة(2) آيات 50 تا 59
١٨٥ ص
(١١)
سوره البقرة(2) آيات 60 تا 69
١٩٨ ص
(١٢)
سوره البقرة(2) آيات 70 تا 79
٢١٢ ص
(١٣)
سوره البقرة(2) آيات 80 تا 89
٢٢٢ ص
(١٤)
سوره البقرة(2) آيات 90 تا 99
٢٣٤ ص
(١٥)
سوره البقرة(2) آيات 100 تا 109
٢٤٣ ص
(١٦)
سوره البقرة(2) آيات 110 تا 119
٢٥٨ ص
(١٧)
سوره البقرة(2) آيات 120 تا 129
٢٧٠ ص
(١٨)
سوره البقرة(2) آيات 130 تا 139
٣٠٠ ص
(١٩)
سوره البقرة(2) آيات 140 تا 149
٣١١ ص
(٢٠)
سوره البقرة(2) آيات 150 تا 159
٣٢٧ ص
(٢١)
سوره البقرة(2) آيات 160 تا 169
٣٥١ ص
(٢٢)
سوره البقرة(2) آيات 170 تا 179
٣٦٣ ص
(٢٣)
سوره البقرة(2) آيات 180 تا 189
٣٨١ ص
(٢٤)
سوره البقرة(2) آيات 190 تا 199
٤١٢ ص
(٢٥)
سوره البقرة(2) آيات 200 تا 209
٤٣٧ ص
(٢٦)
سوره البقرة(2) آيات 210 تا 221
٤٥٢ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص

تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٣٠٣ - سوره البقرة(٢) آيات ١٣٠ تا ١٣٩

ما تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدِي‌ چه چيز خواهيد پرستيد از پس وفات من مراد يعقوب ع باين تقرير فرزندان بود بر توحيد و اسلام و اخذ ميثاق از ايشان بر ثبات بر توحيد و بر ملت اسلام و ما مسئول به است از هر چيزى كه معلوم نباشد و هر گاه كه معروف باشد اگر از ذوى العقول است مخصوص است به من گاهى كه سؤال از تعيين آن باشد و اگر سؤال از وصف آن باشد مخصوص است به ما مانند (ما زيدا فقيه ام طبيب) و همچنين مخصوص است بما گاهى كه معلوم باشد و از غير ذوى العقول و چون ذات يا وصف معبود پسران بر يعقوب معلوم نبود از اين جهت ما تعبدون گفت نه من تعبدون و از عطا روايتست كه حقتعالى پيغمبران را مخير گردانيد ميان موت و حياة و ايشان اختيار موتكردند و در حينى كه يعقوب اختيار موتكرد گفت بار خدايا مرا مهلت ده چندان كه وصيتى كنم حق تعالى او را مهلت داد پس پسران را جمع كرد و گفت ما تعبدون من بعدى و اين بجهت آن گفت كه اهل عصر بعضى بت پرست بودند و برخى آتش پرست يعقوب انديشه كرد كه مبادا فرزندان او نيز ميل كنند بآن فرمود كه چه چيز از اشيا را خواهيد پرستيد بعد از آنكه من نباشم قالوا گفتند پسران در جواب پدر كه‌ نَعْبُدُ إِلهَكَ‌ خواهيم پرستيد خداى ترا وَ إِلهَ آبائِكَ‌ و خداى پدران تو را إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ‌ عطف بيان اباء است و ابراهيم كه جد بود پدر گفتند جهت آنكه جد در حكم ابست و اسماعيل كه عم ايشان بود هم پدر گفتند بنا بر تغليب آب و جد بر او و يا بجهت آنكه عرب عم را اب ميگويند و حرمت او را مثل حرمت پدر بجا ميآورند

كقوله عليه السّلام‌ عم الرجل صنو ابيه‌

و در روز بدر فرمود كه‌

ردوا على ابى يعنى العباس عمه‌

و تقديم اسماعيل بر اسحاق بجهت آنست كه اكبر از اسحاق بود و قوله‌ إِلهاً واحِداً بدل اله آبائك است كقوله‌ بِالنَّاصِيَةِ ناصِيَةٍ كاذِبَةٍ يعنى ميپرستيم خداى را كه يكتا و يگانه است و فايده بدل تصريح است به توحيد و نفى توهم ناشى از تكرير مضاف و تكرير مضاف جهت تعذر عطفست بر مجرور و تعذر تاكيد آن بدون اعاده خافض و يا منصوبست بر اختصاص يعنى مخصوص ميگردانيم خداى يكتا را در معبوديت و الوهيت‌ وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ‌ و حال اينكه ما مر اينخداى را كه يكتاست و يگانه گردن نهاده‌گانيم بعبوديت او و منقاد آن بطاعت و فرمان بردارى او و يا اخلاص نمايندگان عبادت براى او و اين حال از فاعل نعبد يا مفعول آن يا از هر دو و احتمال دارد كه جمله معترضه موكده باشد اى (و من حالنا انا له مسلمون) يا جمله معطوفه باشد بر نعبد و در آيه دلالتست بر استحباب وصيت و ترغيب در آن چه حق تعالى ابراهيم و يعقوب را بر وصيت مدحت فرموده و چون ابراهيم و يعقوب با آنكه دانستند كه در پس‌