تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين
(١)
مقدمه
٢ ص
(٢)
سورة فاتحة الكتاب
١٩ ص
(٣)
سوره الفاتحة(1) آيات 1 تا 7
٢٦ ص
(٤)
سورة البقره
٤٩ ص
(٥)
سوره البقرة(2) آيات 1 تا 9
٥٥ ص
(٦)
سوره البقرة(2) آيات 10 تا 19
٨٠ ص
(٧)
سوره البقرة(2) آيات 20 تا 29
٩٧ ص
(٨)
سوره البقرة(2) آيات 30 تا 39
١٣٩ ص
(٩)
سوره البقرة(2) آيات 40 تا 49
١٧٠ ص
(١٠)
سوره البقرة(2) آيات 50 تا 59
١٨٥ ص
(١١)
سوره البقرة(2) آيات 60 تا 69
١٩٨ ص
(١٢)
سوره البقرة(2) آيات 70 تا 79
٢١٢ ص
(١٣)
سوره البقرة(2) آيات 80 تا 89
٢٢٢ ص
(١٤)
سوره البقرة(2) آيات 90 تا 99
٢٣٤ ص
(١٥)
سوره البقرة(2) آيات 100 تا 109
٢٤٣ ص
(١٦)
سوره البقرة(2) آيات 110 تا 119
٢٥٨ ص
(١٧)
سوره البقرة(2) آيات 120 تا 129
٢٧٠ ص
(١٨)
سوره البقرة(2) آيات 130 تا 139
٣٠٠ ص
(١٩)
سوره البقرة(2) آيات 140 تا 149
٣١١ ص
(٢٠)
سوره البقرة(2) آيات 150 تا 159
٣٢٧ ص
(٢١)
سوره البقرة(2) آيات 160 تا 169
٣٥١ ص
(٢٢)
سوره البقرة(2) آيات 170 تا 179
٣٦٣ ص
(٢٣)
سوره البقرة(2) آيات 180 تا 189
٣٨١ ص
(٢٤)
سوره البقرة(2) آيات 190 تا 199
٤١٢ ص
(٢٥)
سوره البقرة(2) آيات 200 تا 209
٤٣٧ ص
(٢٦)
سوره البقرة(2) آيات 210 تا 221
٤٥٢ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص

تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٢٤٦ - سوره البقرة(٢) آيات ١٠٠ تا ١٠٩

و چون هيچ قارى آن را منصرف نخوانده پس عجمى باشد و بيان اين قصه بر اين وجه بود كه در زمان ادريس عليه السّلام سحر در ميان مردمان فاش گشته مردمان بآن اقدام ميكردند و انواع فسق و فجور بجهت آن بظهور ميرسيد و اين مستمر بود تا بعد از نوح عليه السّلام همه بعلم سحر و تمويه مشغول شدند و ترك تدين كردند حق سبحانه اين دو فرشته را فرستاد بر صورت بشر تا ايشان را از آن نهى كردند و وعيد و تهديد ايشان نمودند بر آن و حقيقت سحر را بايشان تعليم كردند تا بطلان آن را دانسته از آن اجتناب نمايند و اين مثل آنست كه شخصى را بر حقيقت سم اطلاع دهند تا آن را نخورد و آنچه در روايت عامه واقع شده كه اين دو فرشته از جمله فرشتگانى بودند كه زبان طعن بر آدميان دراز كردند حقتعالى فرمود كه ايشان اسير نفس و هوايند و شهوات نفسانى بر ايشان غالبست اگر شما را نيز همان حالت كه ايشان را هست بودى صدور عملهاى بدتر از افعال ايشان از شما امكان داشتى ايشان از اين استبعاد كردند حقتعالى نفس بشرى بايشان داد و لباس شهوت در ايشان پوشانيد و براى حكومت خلق ايشان را بزمين فرستاد چون بزمين آمدند بر زنى زهره نام عاشق شدند و بفرموده معشوقه خود بشرب خمر و قتل بناحق و سجده صنم اقدام نمودند و بعد از آن با آن زن زنا كردند و در مدت يك ماه اين چهار معصيت عظيمه از ايشان بظهور رسيد حق تعالى ايشان را از صعود بر آسمان منع فرمود و مستوجب عذاب شدند پس ايشان را مخير ساخت ميان عذاب دنيا و آخرت ايشان گفتند بار خدايا عذاب آخرت سخت است ما عذاب اين جهان را اختيار مى كنيم كه اسهل است حقتعالى ايشان را در چاه بابل بموى سر ايشان بر بالاى آبى بياويخت و حالا از غايت تشنگى زبان ايشان از دهن بيرون آمده بآب مينگرند و تشنگى ميبرند تا روز قيامت و آن زن را مسخ كرد باين ستاره كه آن را زهره ميگويند هم چنان كه سهيل كه عشارى بود در يمن او را بستاره مسخ كرد و اين قوليست در غايت سخافت و سخنى است مردود و نامعقول و از صوب صواب منحرف چه ملائكه معصومند بالطاف الهى و از معاصى منزه و مبرااند چنان كه در عيون الرضا عليه السّلام مذكور است كه از امام على بن موسى الرضا صلوات اللَّه عليه و على آبائه پرسيدند كه زعم قوم آنست كه هاروت و ماروت دو فرشته بودند كه حقتعالى ايشان را خليفه زمين گردانيد در وقتى كه معصيت و فسق در بنى آدم بسيار شده بود و چون بزمين آمدند بعشق زنى زهره نام مفتون گشتند و بشرب خمر و قتل ناحق و زنا و عبادت صنم ارتكاب نمودند چنان كه گذشت آن حضرت فرمود معاذ اللَّه من هذه المقالة فرشتگان معصومند و محفوظ از كفر و قبايح كما قال اللَّه تعالى‌ لا يَعْصُونَ اللَّهَ ما أَمَرَهُمْ وَ يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ‌ و قال عز و جل‌ وَ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ مَنْ عِنْدَهُ لا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ وَ لا يَسْتَحْسِرُونَ يُسَبِّحُونَ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ لا يَفْتُرُونَ‌ و قوله‌ بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ‌