و بر تبهكاران پيغمبرى رسيده الا آنست كه وحى بوى نازل نشده و ابو سعيد خدرى از پيغمبر (ص) روايت كرده كه حاملان قرآن مخصوصند برحمت واسعه او سبحانه و ملتبس‌اند بنور او و آموخته شده‌اند به كلام او و مقربان درگاه اويند و نزديكان بارگاه او در دنيا و مهتران و بهتران بهشت خواهند بود و در تفسيرى كه منسوب است بامام حسن عسگرى عليه السّلام مذكور است از اباء و اجداد بزرگوار خود نقل فرموده كه حضرت پيغمبر (ص) فرمود كه حاملان قرآن مخصوصند هر كه دوستى نمايد بايشان دوستى نموده باو و هر كه دشمنى كند بايشان دشمنى كرده باو سبحانه و او سبحانه دفع ميكند از مستمع قرآن بلا هاى دنيا را و دور ميكند شدايد و بليات آخرت را از او و بحق آن كسى كه نفس محمد بيد فرمان او است كه شنونده آيتى از كتاب الهى وقتى كه اعتقاد داشته باشد كه مورد آن از اجابت خداى محمديست كه صادق است در جميع اقوال و حكيم است در همه افعال و مودع آن چيزيست كه حق سبحانه بر سبيل وديعه باو سپرده از جميع علوم خود نزد حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام كه مطيع و منقاد آن حضرت است در همه اوامر و نواهى ثواب قرائت اين كس كه متصف باشد باين صفات بزرگتر است از كوه زر كه آن را صدقه دهد كسى كه معتقد اين چيزها نباشد بلكه آن صدقه در آخرت وزر و وبال او است بجهت آنكه حصول ثواب مشروط بايمانست و كسى كه معتقد امور مذكوره نباشد ايمان از او مسلوب است پس از ثواب اين كردار محروم است خواننده آيتى از كتاب خدا وقتى كه معتقد آن امور باشد بيشتر است از آنچه نزد عرش است تا باسفل تخوم از كسى باشد كه بآن امور اعتقاد نداشته باشد همه را تصدق كند بلكه همه آن نيز بر متصدق آن وبال است بعد از آن فرمود كه آيا ميدانيد در چه وقت اين ثوابهاى عظيم بر مستمع و قارى قرآن مترتب ميشود گفتند نه يا بن رسول اللَّه فرمود كه هر گاه در قرآن خيانت نكند يعنى معانى آن را بر نهجى كه از پيغمبر و اهل البيت او مرويست بخلقان رساند و آن را منحرف نسازد و خوار و بيمقدار نگرداند باين وجه كه امر و نهى آن را سهل نگرفته بآن عمل كند و آن را سرمايه اكل خود نسازد و ريا باو نكند و نيز در آن تفسير مذكور است كه پدر و مادر قارى را در روز قيامت تاجى بر سر نهند كه نور آن ده هزار سال راه رود و دو حله را بر ايشان پوشانند كه بقيمت در نيايد چه كمترين تارى از آن مقابل صد هزار دينار باشد بآنچه در اوست از جميع اشياء نفيسه و زخارف برگزيده و پادشاهى خلد برين را در نامه نوشته و بدست چپ و راست آن قارى دهند و گويند آن را بخوان چون آن نظر كند، در كتابى كه در دست راست او است نوشته باشد كه تو بهترين پادشاهان بهشتى و رفيق سيد ابرار و خير اوصياى اويى و مصاحب ائمه كه بعد از ايشانند و چون نگاه كند در نامه كه در دست چپ او باشد در آنجا مرقوم باشد كه تو ايمنى از زوال آن پادشاهى‌