حديث اسلامى، خاستگاه ها و سير تطور - موتسكى، هارالد - الصفحة ٣١٦ - ١٠ برخى شيوه هاى تحليل إسناد با تكيه بر رواياتى با مضمون تحقيرآميز درباره زن

حلقه مشترك (و به اختصار در انگليسى:

cl

) راويى است كه حديثى را از (به ندرت بيش از) يك مرجع شنيده و براى تعدادى از شاگردان نقل مى‌كند و بيشتر آنان نيز به نوبه خود براى دو يا چند شاگرد خود روايت مى‌كنند. به عبارت ديگر،cl ديرين‌ترين راوى شبكه است كه حديث را براى بيش از يك شاگرد روايت مى‌كند؛ يا به تعبيرى ديگر، نخستين جا از شبكه إسناد است كه همچون چترباز شده است. راويانى كه ازcl ( يا هر مجموعه ديگرى از راويان از يك نسل پس ازcl ) حديث شنيده و آن را براى دو نفر يا بيشتر از شاگردان خود نقل مى‌كنند، در اين پژوهش «حلقه مشترك جزئى» (به اختصارpcl ) خوانده مى‌شوند. فى المثل، با مداقّه در شبكه حاضر، در مى‌يابيم سليمان التيمى‌cl است و در مقابل (از چپ به راست) هُشَيم بن بَشير، سُفيان بن عُيَينَة، مُعتَمَر بن سليمان، سليمان بن حَيّان الأحمر، عبدالوارث بن سعيد و يحيى بن سعيد القَطّان،pcl اند.

بر مبناى همه شواهدى كه در اين پژوهش در مورد تاريخى بودن أسانيد مورد استفاده قرار گرفته‌اند، اين نتيجه‌گيرى قابل قبول مينمايد كه بگوييم:

هر چه بيشتر خطوط روايت حول راوى مشخصى جمع مى‌شوند، خواه به آن برسند و خواه از آن منشعب شوند، تاريخى بودن آن زمانِ نقل روايت، كه مى‌تواند با چيزى نظير «گره»[١] توصيف شود، محمل‌تر است.

اين «گره‌ها» چيزى شبيه شكل زيرند:

...

[١].Knot .